Kościół św. Hieronima della Carità w Rzymie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kościół św. Hieronima della Carità w Rzymie
Chiesa di San Girolamo della Carità
Fasada kościoła
Fasada kościoła
Państwo  Włochy
Miejscowość Rzym
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie św. Hieronima
Położenie na mapie Rzymu
Mapa lokalizacyjna Rzymu
Kościół św. Hieronima della Carità w Rzymie
Kościół św. Hieronima della Carità w Rzymie
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Kościół św. Hieronima della Carità w Rzymie
Kościół św. Hieronima della Carità w Rzymie
Ziemia 41°53′43″N 12°28′13″E/41,895278 12,470278Na mapach: 41°53′43″N 12°28′13″E/41,895278 12,470278
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Kaplica Antamoro

Kościół św. Hieronima della Carità (wł.: San Girolamo della Carità) – świątynia przy Via Monserrato 62A w rzymskiej dzielnicy Regola, obok Palazzo Farnese. Obecnie należy do Papieskiego Uniwersytetu św. Krzyża, którego biblioteka mieści się w przyległym budynku, i jest administrowany przez księży prałatury personalnej Opus Dei.

Kościół powstał w średniowieczu. Według legendy został założony w miejscu domu św. Pauli, w którym zamieszkał w końcu IV w. św. Hieronim. Nazwa pochodzi od Arcybractwa Miłosierdzia (wł.: Arciconfraternita della Carità), które działało tu w XVI w. W przyległych pomieszczeniach w latach 15511583 mieszkał św. Filip Nereusz i z miejscem tym wiąże się wiele jego cudów. Tu też założył pierwsze oratorium, które stało się nowatorskim ośrodkiem kultury religijnej. Obecnie jest to sanktuarium świętego. Od około 1650 r. kościół został gruntownie przebudowany w stylu barokowym, dokonał tego Domenico Castelli (niekiedy podawane są wcześniejsze daty przebudowy). Papież Paweł VI związał z kościołem tytuł kardynała-diakona. Od 2001 r. pozostaje nim Jorge María Mejía. Świątynia jest od dawna ośrodkiem kultury muzycznej. W przeszłości działał tu m.in. Tomás Luis de Victoria. Obecnie koncerty organizuje Akademia św. Hieronima (wł. L'Accademia di San Girolamo).

Świątynia jest bezwieżową, jednonawową budowlą z transeptem. Fasadę zaprojektowali Carlo Rainaldi i Girolamo Rainaldi (1657 lub 1660 r). Wnętrze jest jednonawowe, przykryte drewnianym rzeźbionym stropem. Ołtarz główny zaprojektował Carlo Rainaldi. Znajduje się w nim wykonana w 1797 r. kopia obrazu malowanego przez Domenichino. Pierwsza kaplica po prawej stronie, to Capella Spada, dzieło Virgilio Spada, wzniesiona we współpracy z Francesco Borrominim. Kaplica Antamoro z 1708 r. jest jedynym rzymskim dziełem Filippo Juvarra. Znajduje się w niej posąg św. Filipa Nereusza, dzieło Pierre'a Legrosa.

Kardynałowie diakoni[edytuj | edytuj kod]


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mariano Armellini, Le chiese di Roma. Dal secolo IV al XIX, Roma 1891 (reprint Roma, Ed. del Pasquino, 1982).
  • Wincenty Smoczyński, Rzym. Jego kościoły i pomniki. Upominek pielgrzymom polskim, wyd. 3, Kraków, nakł. aut., 1902 (reprint, Warszawa, Wydaw. Artystyczne i Filmowe, 1990).
  • Karl Weczerzik-Planheim, Rom. Amtlicher Reiseführer, 2. Aufl., Wien, Offizielles katholisches Pilgerfahrtenkomitee, 1934.
  • Hermann Schlimme, Die Kirchenfassade in Rom. "Reliefierte Kirchenfronten" 1475-1765, Petersberg, Imhof, 1999, ISBN 3-932526-39-2.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]