Kościół św. Idziego we Wrocławiu

Kościół św. Idziego we Wrocławiu
kościół pomocniczy
A/1301/28 z 26.11.1947 i z 25.10.1961
Kościół św. Idziego i "Brama Kluskowa"
Państwo	Polska
Miejscowość	Wrocław
Wyznanie	katolickie
Kościół	rzymskokatolicki
Parafia	św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu
Wezwanie	św. Idziego
Historia Data zakończenia budowy ok. 1242
Dane świątyni Świątynia • materiał budowlany • cegła
Położenie na mapie Wrocławia Kościół św. Idziego we Wrocławiu
51°06′53″N 17°02′48″E
Multimedia w Wikimedia Commons

Kościół św. Idziego we Wrocławiu – późnoromański kościół na wrocławskim Ostrowie Tumskim. Jest najstarszym w pełni zachowanym budynkiem Wrocławia, a zarazem najstarszym czynnym do dziś kościołem w mieście.

Należy on do parafii św. Jana Chrzciciela. Sąsiaduje od północy z wrocławską archikatedrą.

Historia

Kościół powstał w pierwszej połowie XIII wieku, prawdopodobnie około 1242 roku. Kamienne profile cokołu kościoła przez swoje cechy stylistyczne wskazują na pochodzenie z wcześniejszej budowli, są to prawdopodobnie spolia z tzw. katedry Walterowskiej. Z dwóch jego portali zachował się jeden w stylu romańskim, drugi jest już renesansowy. Należy do charakterystycznego dla średniowiecznego Wrocławia typu kościołów jednofilarowych (ponadto kościoły: św. Anny, św. Piotra i Pawła, św. Aleksego) – sklepienie budynku wsparte jest pojedynczym filarem, a arkada z cegieł łączy kościół z szesnastowieczną kapitułą w stylu późnego gotyku, tworząc tzw. "Bramę Kluskową" (albo "Kluszczaną", niem. Klösseltor).

Po II wojnie światowej usunięto większość zmian wprowadzonych w epoce baroku, skuwając tynki zewnętrzne i rekonstruując podwójny łuk tęczowy, pozostawiono natomiast sygnaturkę.

Budynek kapituły oraz z nim sąsiadujące mieszczą Muzeum Archidiecezjalne, w którym wystawiono zbiory cennych obiektów sztuki sakralnej, a także m.in. egipską mumię (325 p.n.e.) i kamienne płaskorzeźby z III wieku (Syria, okolice Damaszku).

Galeria

• 

  Kościół św. Idziego od strony katedry

• 

  Wnętrze kościoła