Kościół św. Józefa w Zabrzu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kościół Świętego Józefa w Zabrzu
Kościół parafialny
Narodowy Instytut Dziedzictwa
Distinctive emblem for cultural property.svg A/5/99 z 30.04.1999
Kościół Świętego Józefa w Zabrzu
Państwo  Polska
Miejscowość Zabrze
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Józefa w Zabrzu
Wezwanie Świętego Józefa
Położenie na mapie Zabrza
Mapa lokalizacyjna Zabrza
Kościół Świętego Józefa w Zabrzu
Kościół Świętego Józefa w Zabrzu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Świętego Józefa w Zabrzu
Kościół Świętego Józefa w Zabrzu
Ziemia 50°17′42,695″N 18°46′16,950″E/50,295193 18,771375Na mapach: 50°17′42,695″N 18°46′16,950″E/50,295193 18,771375
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Kościół Świętego Józefapolski rzymskokatolicki kościół parafialny, znajdujący się przy ulicy ul. Roosevelta w Zabrzu, należący do dekanatu zabrzańskiego w diecezji gliwickiej, metropolii katowickiej.

Historia kościoła[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Parafia św. Józefa w Zabrzu.

Parafia św. Józefa w Zabrzu została wyodrębniona w 1931 roku z terytorium parafii św. Andrzeja Apostoła. W latach 19301931 wybudowano nowy kościół. Budowniczym kościoła został proboszcz parafii św. Andrzeja Apostoła, ksiądz Jan Zwior. Konsekracji świątyni dokonał 4 września 1932 roku kardynał Adolf Bertram[1].

Architektura i wnętrze świątyni[edytuj | edytuj kod]

Kościół to jeden z ciekawszych przykładów architektury modernistycznej na Górnym Śląsku. Autorem projektu jest Dominikus Böhm z Kolonii. Świątynie projektowane przez Böhma mają specyficzny klimat, zarówno w warstwie materialnej (surowy monumentalizm, rzetelna konstrukcja oraz szczerość w zastosowaniu materiałów) jak i niematerialnej (wpływ na emocje odbiorców, stosowanie symboliki, gra światłem). Architekt zastosował w projekcie kościoła wiele cytatów z historii, m.in.:

  • symbolika światła jako emanacji Boga,
  • symbolika liczb świętych (katedry średniowiecza) (7, 12, 33, 40),
  • plac wejściowy do kościoła „paradisus” – podobne place znajdowały się przed starochrześcijańskimi bazylikami,
  • fasada – rzymskie bramy (brama do nieba) lub akwedukt – woda życia,
  • przejście od „profanum” do „sacrum” – święta brama (porta sacra) – obmycie – oczyszczenie z grzechów,
  • metafora drogi życia – wydłużona nawa kościoła, której towarzyszy 7 okien witraży z siedmioma sakramentami w witrażach,
  • chrzcielnica u podstawy wieży u wejścia do świątyni – motyw oczyszczenia u progu „świętej drogi” na drodze chrześcijanina do zbawienia, nieba – (symbolicznie wieża i spiralne schody).

Dominikus Böhm uważał, że architekt powinien projektować obiekt całościowo, począwszy od bryły, formy przestrzeni, aż po wyposażenie i detal (Böhm był również twórcą wnętrz, mebli, witraży, mens ołtarzowych). Kościół zaprojektowany został na planie łuku, projektant nawiązuje tutaj do starożytnych budowli rzymskich oraz świątyń wczesnochrześcijańskich. Zbudowany został z cegły, mur jest nieotynkowany. Cegły są w różnych odcieniach, o zróżnicowanym stopniu wypalenia i zostały celowo sprowadzone z różnych cegielni. Fronton przedstawia potrójny rząd arkad (powtarza się on w otworach wieży, wewnętrznym obejściu i w oknach). Fronton arkad rozpostartych pomiędzy dwiema surowymi, płasko zwieńczonymi wieżycami kojarzy się z wyglądem rzymskich akweduktów[2]. W dużych oknach po stronie zachodniej znalazły się witraże w ciemnych kolorach i przedstawiają sakramenty święte, a okna po stronie wschodniej świątyni dają niewielkie ilości światła. Najjaśniejsze miejsce kościoła to część ołtarza głównego, który uniesiony jest wysoko nad posadzkę nawy. Witraż - „Najświętszy Sakrament” - zaprojektowany został w 1942 roku. W 1957 roku umieszczono w prezbiterium witraż „Świętej Rodziny[3].

Przypisy

  1. Historia kościoła. [dostęp 23 lutego 2013].
  2. Architektura kościoła. [dostęp 23 lutego 2013].
  3. Małgorzata Malanowicz: Kościół pw. św. Józefa w Zabrzu - informacje i zdjęcia (pol.). [dostęp 28 stycznia 2012].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]