Kościół św. Jerzego w Biłgoraju

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kościół św. Jerzego w Biłgoraju
kościół parafialny
Distinctive emblem for cultural property.svg kl.V-Oa/175/56 z 07.05.1957 r.
oraz A/250 z 24.02.1983 r.
Kościół św. Jerzego w Biłgoraju
Państwo  Polska
Miejscowość Biłgoraj
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Jerzego w Biłgoraju
Wezwanie św. Jerzego
Położenie na mapie Biłgoraju
Mapa lokalizacyjna Biłgoraju
Kościół pw. św. Jerzego
Kościół pw. św. Jerzego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół pw. św. Jerzego
Kościół pw. św. Jerzego
Ziemia 50°32′20,5″N 22°43′14,6″E/50,539028 22,720722Na mapach: 50°32′20,5″N 22°43′14,6″E/50,539028 22,720722

Kościół parafialny pw. św. Jerzego jest jedną z czterech rzymskokatolickich świątyń w Biłgoraju.

Usytuowanie kościoła[edytuj | edytuj kod]

Kościół znajduje się między główną arterią miasta - ulicą Kościuszki a ul. Ogrodową. Obok świątyni znajduje się księgarnia katolicka; na południe i wschód od kościoła zlokalizowany jest niewielki park. Teren przykościelny otoczony jest murem.

Obok kościoła, na dawnym cmentarzu znajduje się drewniany krzyż z 1841 r.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Kościół zbudowany jest na planie krzyża łacińskiego, jego dłuższe ramię leży na linii wschód-zachód. Wejście do kościoła znajduje się po stronie wschodniej, naprzeciwko wejścia znajduje się prezbiterium. Krótsze ramię krzyża leży na linii północ-południe; w jego południowej części znajduje się zakrystia.

Wnętrze świątyni ma charakter barokowy; kościół posiada trzy nawy. W nawie północnej znajduje się ołtarz Chrystusa Ukrzyżowanego, umieszczono w nim skałę z Góry Oliwnej. W nawie południowej znajduje się ołtarz Matki Bożej Częstochowskiej z umieszczoną w nim skałą z Nazaretu. W prezbiterium znajduje się drewniany ołtarz główny.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza świątynia w tym miejscu powstała w połowie XVIII w. Dzisiejszy kościół został wybudowany w latach 1790-1793 dzięki inicjatywie ks. Jana Zieniewicza jako cerkiew greckokatolicka. Konsekracja miała miejsce 28 maja 1798 r. Po likwidacji unickiej diecezji chełmskiej świątynia została zamieniona na cerkiew prawosławną. W 1916 r. Biłgoraj opuścił ostatni proboszcz prawosławny (bieżeństwo) i cerkiew została zamknięta.

W 1919 r. świątynia została przekazana katolikom obrządku łacińskiego jako kościół rektoralny w parafii Wniebowzięcia NMP w Biłgoraju. W tym samym roku został przeprowadzony remont, w wyniku którego zatarte zostały stylowe cechy obiektu.

11 września 1939 kościół niemal cudem uniknął zniszczenia podczas wielkiego pożaru miasta. Nie został uszkodzony również podczas bombardowań 8 i 14 września. Natomiast całkowicie został zniszczony kościół parafialny, czego skutkiem było odprawianie tutaj wszystkich nabożeństw do 1940. W 1942 świątynię ponownie przejęli prawosławni, jednakże po zakończeniu wojny kościół znów znalazł się w rękach katolików obrządku łacińskiego.

W 1978 r. przeprowadzono renowację świątyni, podczas której odkryto fragmenty polichromii z XIX w.

3 czerwca 1984 świątynia przestała być kościołem rektoralnym, a stała się siedzibą parafii św. Jerzego w dekanacie Biłgoraj Północny. Pierwszym proboszczem został dotychczasowy rektor ks. Marian Goral.

W 2004 ks. Czesław Szuran, proboszcz parafii sprowadził relikwie św. Faustyny Kowalskiej, a w latach 2006-2007 odbył się gruntowny remont bocznych naw. W 2009 parafia przeżywała 25lecie swojego istnienia, z tej okazji ówczesny proboszcz sprowadził relikwie św. Andrzeja Boboli, rozpoczęto też budowę podziemnej kaplicy na cześć tego świętego

Lista Proboszczów[edytuj | edytuj kod]

  • Ks. Marian Goral (1984-1992)
  • Ks. Jan Krawczyk (1992-1993)
  • Ks. Czesław Szuran (1993-2008)
  • Ks. Wiesław Galant (2008-2009)
  • Ks. Stanisław Budzyński (2009-)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]