Kościół św. Mikołaja w Krakowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół św. Mikołaja
kościół parafialny
Distinctive emblem for cultural property.svg A-77 z 5 czerwca 1968[1]
Kościół św. Mikołaja
Państwo  Polska
Miejscowość Kraków
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Mikołaja w Krakowie
Wezwanie św. Mikołaj
Położenie na mapie Krakowa
Mapa lokalizacyjna Krakowa
Kościół św. Mikołaja
Kościół św. Mikołaja
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Mikołaja
Kościół św. Mikołaja
Ziemia 50°03′39,0″N 19°56′49,9″E/50,060833 19,947194Na mapach: 50°03′39,0″N 19°56′49,9″E/50,060833 19,947194
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kościół św. Mikołaja – zabytkowy, barokowy kościół rzymskokatolicki znajdujący się przy ul. Kopernika 9 w Krakowie, osiedle Wesoła.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotną świątynię romańską wzniesiono na tym miejscu – przy ówczesnym szlaku prowadzącym z Krakowa w kierunku Rusi – w XI lub pierwszej połowie XII wieku. Kościół był początkowo przydzielony benedyktynom tynieckim (świadczy o tym bulla papieża Grzegorza IX z 1229), w XIV w. pełnił też już funkcje parafialne (stanowił główną świątynię osady Wesoła). Benedyktyni w 1467 roku przekazali go Akademii Krakowskiej.

W XIV lub XV wieku budowlę romańską rozebrano i materiał wykorzystano do wzniesienia kościoła gotyckiego (zachowały się tego okresu fragmenty murów prezbiterium). W roku 1655 Szwedzi splądrowali go i spalili. Świątynia została odbudowana w latach 1677-1684 w stylu barokowym. Uroczystej konsekracji w 1682 dokonał biskup Mikołaj Oborski.

W skromnej barokowej fasadzie od strony zachodniej w niszach dolnej kondygnacji znajdują się posągi św. Piotra i Pawła. Wyposażenie wnętrza pochodzi z drugiej połowy XVIII wieku.

W kościele tym 10 listopada 1910 r. ślub wzięli Feliks Dzierżyński i Zofia Muszkat. W styczniu 1945 roku uszkodzenia wojenne tego kościoła z tego powodu naprawiała jedna z jednostek Armii Czerwonej[2].

Wyposażenie kościoła[edytuj | edytuj kod]

  • Późnogotycki pentaptyk z XV wieku ze sceną Koronacji Matki Boskiej, przeniesiony do tutejszego kościoła na początku XIX wieku z likwidowanego kościoła św. Gertrudy.
  • Wczesnorenesansowy obraz Madonny ze świętymi Wojciechem i Stanisławem.
  • Brązowa chrzcielnica z 1536 oraz stalle z herbem UJ.
  • Latarnia umarłych, XIV-wieczna kamienna wieżyczka, składająca się z cokołu, sześciobocznego trzonu z arkadkami oraz ostrosłupowego daszku, na którym znajduje się krzyż – pochodzi z dziedzińca szpitala św. Walentego na Kleparzu, na obecnym miejscu postawiono ją w roku 1871.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Kościół znajduje się na trasie Małopolskiej Drogi św. Jakuba z Sandomierza do Tyńca.

Przypisy

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie (pol.). 30 września 2014.
  2. Mieczysław Czuma i Leszek Mazan: Austryjackie gadanie czyli encyklopedia galicyjska, Anabasis, Kraków, 2013, s. 239, ISBN 978-83-85931-31-7