Kościół św. Rocha w Dobrzeniu Wielkim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kościół św. Rocha w Dobrzeniu Wielkim
kościół filialny
Distinctive emblem for cultural property.svg 105/54 z 02.06.1954 r.
Kościół św. Rocha
Kościół św. Rocha
Państwo  Polska
Miejscowość Dobrzeń Wielki
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Dobrzeniu Wielkim
Wezwanie św. Rocha
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Rocha w Dobrzeniu Wielkim
Kościół św. Rocha w Dobrzeniu Wielkim
Ziemia 50°46′21,086″N 17°51′21,488″E/50,772524 17,855969Na mapach: 50°46′21,086″N 17°51′21,488″E/50,772524 17,855969

Kościół św. Rocha w Dobrzeniu Wielkim - drewniana, zabytkowa świątynia znajdująca się na cmentarzu w północnej części wsi. Otoczona jest starodrzewiem oraz ceglanym murem. Należy do parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej.

Wybudowano ją w 1658 - jest to obiekt o konstrukcji zrębowej, orientowany. Nawa główna jest szersza niż krótkie prezbiterium (zamknięte trójbocznie), nakryta płaskim stropem. Od wschodu przylega zakrystia. Kościół otoczono sobotami, wspartymi na słupach z zastrzałami. Nad głównym wejściem znajduje się ganek, wsparty czterema słupami - ganek umożliwia dojście do chóru. Dachy konstrukcji siodłowej i pulpitowej zostały pokryte gontem, podobnie jak soboty. Nad nawą wzniesiono niewielką wieżyczkę na sygnaturkę, zwieńczoną baniastym, podwójnym hełmem.

Kościół gruntowanie odnowiono lub przebudowano w 1752, a następnie jeszcze w 1928, 1958 i w 2006. Największa restauracja miała miejsce w 1928, kiedy powstało m.in. nowe malowanie wnętrza.

Wnętrze kościoła

Wyposażenie kościoła jest przeważnie barokowe - ołtarz główny z obrazem świętego Rocha pochodzi z ok. 1700 (choć sam obraz został przemalowany współcześnie). Ołtarze boczne są także barokowe i powstały w II połowie XVII wieku. Cennym elementem wyposażenia jest ambona z początku XVII wieku, zdobiona dekoracją z rzeźbami czterech ewangelistów. Z okresu baroku pochodzą również dwa XVIII-wieczne obrazy św. Barbary i św. Katarzyny.

W 1945 po wkroczeniu do wsi wojska sowieckiego kilkukrotnie próbowano podpalić kościół, jednak za każdym razem parafianom udało się go ugasić.

W pobliżu kościoła, już za ogrodzeniem cmentarnym, w latach 30. XX wieku powstał pomnik poświęcony poległym mieszkańcom wsi podczas I wojny światowej o wymowie pacyfistycznej. Pomnik przetrwał wszystkie burze dziejowe ubiegłego stulecia i nadal stoi na swoim miejscu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • D. Emmerling, A. Wierzgoń, Opolskie kościoły drewniane, Opole 2006, ISBN 83-915371-9-6