Kościół św. Szczepana i św. Anny w Raszynie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kościół św. Szczepana i św. Anny
w Raszynie
kościół parafialny
Distinctive emblem for cultural property.svg 1096/712/62 z 03.05.1962 r.[1]
Kościół św. Szczepana i św. Anny
Kościół św. Szczepana i św. Anny
Państwo  Polska
Miejscowość Raszyn
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Szczepana w Raszynie
Wezwanie św. Szczepan
św. Anna
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Kościół św. Szczepana i św. Anny w Raszynie
Kościół św. Szczepana i św. Anny
w Raszynie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Szczepana i św. Anny w Raszynie
Kościół św. Szczepana i św. Anny
w Raszynie
Ziemia 52°09′01,9260″N 20°54′57,4740″E/52,150535 20,915965Na mapach: 52°09′01,9260″N 20°54′57,4740″E/52,150535 20,915965
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal kościoła

Kościół św. Szczepana i św. Anny – rzymskokatolicki barokowo-klasycystyczny kościół parafialny w Raszynie w gminie Raszyn.

Jest cennym zabytkiem XVII-wiecznej architektury. Ufundowany przez Zygmunta Opackiego, właściciela Raszyna i Falent. Powstał w 1654 roku, następnie w roku 1655 został konsekrowany. Świątynia przetrwała zawieruchy dziejowe, m.in. potop szwedzki.

Józef Łukaszewicz[2] taką zamieszcza wzmiankę o kościele (pisownia oryginalna):

W roku 1603 wizytował ten kościół Wawrzyniec Goślicki, ówczesny biskup poznański. Raszyn należał wówczas do Jana Tarnowskiego herbu Rolicz, który arcybiskupem gnieźnieńskim umarł. Kościół był drewniany, pod tytułem ś. Stefana i ś. Anny poświęcony, w dość dobrym stanie, zawierał w sobie cztery ołtarze, ale zamiast podłogi lub astrychu, miał podobnie jak większa część kościołów parochialnych w archidyakonacie warszawskim w owym czasie, ziemie równo ubitą, zapewne glinę. Uposażeniem kościoła, prócz folwarku w Raszynie, były dziesięciny ze wsi Raszyna, Falent małych, Gromnicy (?) Skoroszy, Michałowic, Pruchoł, Jeziorek i Rybie. Kościół był świeżo, bo w r. 1598 z swoich sreber przez złodziei okradzionym.
Po Tarnowskich dostał się Raszyn do rąk Opackich, herbu Prus, z których Zygmunt Opacki podkomorzy warszawski, zmarły wojewodą dorpackim, w miejsce drewnianego, wzniósł w Raszynie kościół murowany i zapisał mu na utrzymanie przy nim dwóch mansyonarzy 7000 ówczesnych złotych w roku 1635. Syn jego Wojciech, podkomorzy warszawski, starosta latowicki, kościół przez ojca wystawiony upiększył, a w roku 1680 zszedłszy z tego świata pochowanym został w grobie familijnym w kościele raszyńskim, w którym mu pomnik murowany wystawiono.

W XVII wieku budowla wzbogaciła się o cenną ozdobę wnętrza – marmurowe epitafium z portretem zmarłego w 1680 r. Olbrachta Opackiego, syna Zygmunta. W latach 1790 i 1979 kościół został przebudowany. Fasada raszyńskiego kościoła jest uboga w dekoracje, lecz typowa dla XVII wieku. Charakterystyczna jest linia dzieląca ją na dwie symetryczne części, przebiegająca przez portal i okno doświetlające chór. Wnętrze świątyni jest bogato złocone i zdobione licznymi obrazami, figurami i rzeźbami świętych. W sąsiedztwie znajduje się też zabytkowa plebania z końca XVIII wieku.

Przypisy

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych - województwo mazowieckie (pol.). 31 marca 2014. [dostęp 18.04.2010].
  2. Józef Łukaszewicz Krótki opis historyczny kościołów parochialnych w dawnej diecezyi poznańskiej t. III, Nakładem Księgarni J. K. Żupańskiego, Poznań 1863, ss 341 i 342