Kościół św. Urszuli w Krakowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Nieistniejący kościół pod wezwaniem św. Urszuli – znajdował się w Krakowie, na rogu dzisiejszych ulic św. Jana i św. Marka. Zbudowano go w 1609 dla zakonu bonifratrów. Zakonników sprowadził tu kupiec krakowski Walerian Montelupi darując im rok wcześniej stojący na tym miejscu dom. Przy kościele funkcjonował szpital. Był on przeznaczony dla ubogich chorych. Posiadał dobrze zaopatrzoną aptekę, w której przygotowywano leki, a także były tam narzędzia chirurgiczne i podręczna biblioteczka medyczna. Pacjenci szpitala mogli w specjalnie urządzonej czytelni korzystać również ze zbiorów biblioteki klasztoru bonifratrów, liczącej u schyłku XVIII w. ponad 400 tomów. Bonifratrzy przystąpili do przebudowy darowanego im domu Montelupiego na świątynię w roku 1615[1]. Kościół był budowla murowaną, jednonawową, o prostej trójosiowej fasadzie. Wejście główne posiadał od strony ul. św. Marka, a boczne od ul. św. Jana. Ta ceglana sklepiona budowla miała dach pokryty dachówką. Kościół miał także niewielką drewnianą dzwonnicę z dwoma dzwonami[1]. W 1812 kościół zniesiono, a bonifratrzy otrzymali dekretem Fryderyka Augusta, księcia warszawskiego, kościół z klasztorem trynitarzy na Kazimierzu. W 1818 budynek kupił Maciej Knotz, a w latach 1830-1842 działał w nim teatr. Sala teatralna została tam urządzona przez Jana Mieroszewskiego, dyrektora policji Wolnego Miasta, któremu Knotz wydzierżawił omawiane zabudowania w roku 1830. Przebudowę dawnego kościoła na teatr rozpoczęto 15 października i trwała ona do grudnia. Pierwsze przedstawienie odbyło się 30 grudnia[1]. Potem mieściły się tu szkoła i sąd powiatowy. Dziś budynek ten wchodzi w kompleks budynków Polskiej Akademii Nauk.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Marek Żukow-Karczewski, Nie istniejące budowle Krakowa. Szpital, klasztor i kościół Bonifratrów, "Echo Krakowa", 2,3,4 VIII 1991 r., nr 149 (13461).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]