Kościół św. Wawrzyńca w Gorysławicach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół pw. św. Wawrzyńca
w Gorysławicach
kościół parafialny
Distinctive emblem for cultural property.svg 388 z 15.01.1957; 124 z 22.06.1967
Kościół pw. św. Wawrzyńcaw Gorysławicach
Państwo  Polska
Miejscowość Gorysławice
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie św. Wawrzyńca
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Kościół pw. św. Wawrzyńcaw Gorysławicach
Kościół pw. św. Wawrzyńca
w Gorysławicach
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół pw. św. Wawrzyńcaw Gorysławicach
Kościół pw. św. Wawrzyńca
w Gorysławicach
Ziemia 50°21′13,716″N 20°40′36,155″E/50,353810 20,676710Na mapach: 50°21′13,716″N 20°40′36,155″E/50,353810 20,676710
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kościół św. Wawrzyńca w Gorysławicach – gotycki kościół wzniesiony w 1535 roku, przez miejscowego proboszcza ks. Józefa Dałowicza.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze zmianki o kościele drewnianym pochodzą z roku 1326, pełnił rolę świątyni parafialnej. W roku 1430 wzmiankowany także kościół drewniany. W roku 1535 ukończono budowę obecnego kościoła murowanego fundacji ówczesnego proboszcza ks. Józefa Dałowicza. W 1676 roku do nawy, od strony zachodniej, dobudowano barokową kaplicę, ufundowaną przez Wojciecha i Annę Żelazowskich. W czasie I wojny światowej świątynia została uszkodzona, a następnie w latach powojennych odrestaurowana. Od roku 1799 proboszcz przy tym kościele nie mieszkał, księża z kolegiaty w Wiślicy sprawowali obowiązki duszpasterskie. W 1810 roku skasowano parafię i do chwili obecnej świątynia stanowi kościół filialny dla parafii w Wiślicy. W ramach programu Skarbiec Świętokrzyski, finansowany z RPO Województwa Świętokrzyskiego na lata 2007-2013, uporządkowano oraz poddano konserwacji wyposażenie wnętrza.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Widok na prezbiterium kościoła (przed konserwacją)

Architekturę kościoła jest na pograniczu stylu późnogotyckiego i renesansowego. Orientowany, wzniesiony z kamienia, ma nawę zbliżoną do kwadratu i nieco węższe prezbiterium. W prezbiterium zachowało się sklepienie sieciowe z kamiennymi zwornikami dekorowanymi herbami Abdank, Odrowąż i Janina. Nawa główna pierwotnie także przykryta była takim samym sklepieniem jak prezbiterium, obecnie jest płaski sufit. Dach kościoła pokryty jest blachą, pierwotnie gontem. Barokowa kaplica przykryta jest kopułą z latarnią.

Wystrój wnętrza[edytuj | edytuj kod]

W kościele zachowały się fragmenty późnogotyckiej polichromii z początku XVI wieku, przedstawiająca mi. św. Krzysztofa. Belka tęczowa składa się z późnogotyckich figur, z początku XVI wieku, Matki Bożej oraz św. Jana Ewangelisty, figura Chrystusa jest późniejsza, barokowa z początku XVII wieku. Ołtarz główny wczesnobarokowy z początku XVII wieku, z obrazem przedstawiającym świętych Szczepana i Wawrzyńca. Ołtarz boczny północny Ukrzyżowanie Chrystusa, barokowy z druga połowa XVII wieku. Ołtarz boczny południowy Matki Bożej Niepokalanie Poczętej, barokowy z druga połowa XVII wieku z późnogotycka figurą Matki Boskiej z Dzieciątkiem.

Cmentarz przykościelny[edytuj | edytuj kod]

Obok kościoła znajduje się stary cmentarz, na którym zachowało się kilka nagrobków z XIX wieku.

Małopolska Droga św. Jakuba[edytuj | edytuj kod]

Kościół znajduje się na odnowionej trasie Małopolskiej Drogi św. Jakuba z Sandomierza do Tyńca, która to jest odzwierciedleniem dawnej średniowiecznej drogi do Santiago de Compostela i związana jest z pielgrzymowaniem do grobu św. Jakuba[1].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]