Kościół św. Wincentego i Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Krakowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kościół św. Wincentego i
Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
kościół parafialny
Distinctive emblem for cultural property.svg A-301 z dnia 16 lutego 1975 [1]
Kościół św. Wincentego iNarodzenia Najświętszej Maryi Panny
Państwo  Polska
Miejscowość Kraków
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Wincentego
Wezwanie św. Wincentego i Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
Położenie na mapie Krakowa
Mapa lokalizacyjna Krakowa
Kościół św. Wincentego iNarodzenia Najświętszej Maryi Panny
Kościół św. Wincentego i
Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Wincentego iNarodzenia Najświętszej Maryi Panny
Kościół św. Wincentego i
Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
Ziemia 50°04′08″N 20°06′31″E/50,068889 20,108611Na mapach: 50°04′08″N 20°06′31″E/50,068889 20,108611
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kościół św. Wincentego i Narodzenia Najświętszej Marii Panny - zabytkowy kościół rzymskokatolicki przy ulicy Nadbrzezie 12 w Krakowie, na osiedlu Pleszów.

Pierwsza wzmianka o kościele parafialnym w Pleszowie pochodzi z 1326 - wymieniono go jako siedzibę dekanatu. Według legendy konsekracji pierwszej świątyni miał dokonać Św. Stanisław. Obecny kościół został zaprojektowany przez księdza Sebastiana Sierakowskiego w 1806 - wzniesiony z fundacji ówczesnych właścicieli Pleszowa książąt Czartoryskich, wyposażony staraniem następnego właściciela - Wincentego Kirchmayera.

Kościół wzniesiono w stylu klasycystycznym, w bryłę kościelną wkomponowano wieżę, którą w 1929 podwyższono do wysokości 20 metrów i nakryto nowym dachem. We wnękach fasady znajdują się figury św. św. Piotra i Pawła.

Wnętrze[edytuj | edytuj kod]

Wnętrze kościoła

Barokowy ołtarz główny wykonany z marmuru dębnickiego został zakupiony na licytacji po rozbiórce kościoła Wszystkich Świętych w Krakowie. Umieszczono w nim obraz św. Wincentego namalowany ok. 1810.

W bocznym rokokowym ołtarzu po prawej stronie znajduje się obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem w typie tzw. piekarskim z XVII wieku. W drugim bocznym ołtarzu umieszczono krucyfiks pochodzący z drugiej połowy XIX wieku. Po lewej stronie umieszczono jeszcze jeden ołtarz boczny w formie tryptyku, pochodzący ze starego drewnianego kościoła. W jego części środkowej znajduje się wizerunek św. Anny Samotrzeć, na skrzydłach wewnętrznych śś. Dominik, Katarzyna Sieneńska, Franciszek oraz Jan Kanty. Po zewnętrznej stronie skrzydeł zobaczyć można śś. Jana Ewangelistę, Elżbietę, Barbarę, jeden ze świętych jest bez oznaczeń. Na predelli umieszczono wizerunek Narodzenia Chrystusa. Tryptyk jest późnorenesansowy, pochodzący najprawdopodobniej z 1600. Ostatni z bocznych ołtarzy jest poźnobarokowy, datowany na połowę XVIII wieku, pochodzący z kościoła cystersów w Mogile.

Klasycystyczne organy zostały wykonane w 1848, posadzka pochodzi z zakupu wyposażenia z kościoła Wszystkich Świętych z Krakowa.

Na uwagę zasługują również klasycystyczne nagrobki właścicieli Pleszowa: Jana Kirchmayera (zm. 1831) w kształcie kolumny na cokole oraz Mateusza Kirchmayera (zm. 1834) w kształcie steli.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Katalog zabytków sztuki w Polsce, tom 1 województwo krakowskie, zeszyt 6 powiat krakowski, opracował Józef Lepiarczyk, Warszawa 1951.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]