Kościół Apostolski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kościół Apostolski
Apostolic Church
Klasyfikacja systematyczna wyznania
Chrześcijaństwo
 └ protestantyzm
   └ pentekostalizm
Zasięg geograficzny ogólnoświatowy
Strona internetowa
Pentekostalizm
PhoenixFirst3.jpg
 PortalKategoria

Kościół Apostolski (ang. Apostolic Church) – wyznanie chrześcijańskie o charakterze zielonoświątkowym, które zostało założone podczas przebudzenia walijskiego (1904-1905). Wyznanie nawiązuje do kościoła z początków chrześcijaństwa.

Cel apostolskiego Kościoła został przedstawiony przez wybitnego pisarza Kościoła[1]:

Aby były znane na całym świecie odpuszczenie grzechów przez odkupieńczą śmierć Chrystusa, chrzest przez zanurzenie w wodzie, chrzest Ducha Świętego te znaki i dziewięć darów Ducha Świętego, pięć darów zmartwychwstałego Pana i wizji w Nowym Testamencie o nazwie "Kościół, który jest Ciałem Chrystusa"

Na całym świecie wizji Kościoła towarzyszy silną mobilizacja misyjna. Ruch, który rozpoczął się we wioskach południowej Walii, do końca XX wieku rozrósł się do ponad 6 milionów członków w ponad 70 krajach. Największym niezależnym regionalnym kościołem jest Apostolski Kościół Nigerii z ponad 4,5mln członków, z centrum kongresowym mieszczącym ponad 100 tysięcy osób. [2]

Historia Kościoła[edytuj | edytuj kod]

5 listopada 1909 roku William Oliver Hutchinson założył pierwszy Kościół Zielonoświątkowy w Wielkiej Brytanii, który wkrótce potem stał się siedzibą dużej sieci zespołów kościelnych, znaną jako Kościół Wiary Apostolskiej.

Daniel Powell Williams stał się apostołem nowego ruchu a w 1916 roku, wraz z wieloma zespołami walijskimi oderwał się od głównego nurtu tworząc Apostolski Kościół w Walii (ACW). W 1917 do ACW dołączyła grupa skupiona w Birmingham a w następnym współpracę z ACW rozpoczęło Zgromadzenie Zielonoświątkowe Burning Bush z Glasgow.

W 1920 roku Ben Fisher, lider zielonoświątkowców w Belfaście, zaprosił Williamsa do udziału w jego kościele. Następnie grupa ta (wioska) powiązana z ACW stała się ich pierwszym polem misyjnym.

H.V. Charter był przywódcą Apostolskiego Kościoła Bożego (ACG), dużej grupy Zielonoświątkowych kongregacji z siedzibą w Bradford. W 1921, Chanter brał udział w konwencji podczas Bożego Narodzenia z ACW w Pen-y-groes (Walia), gdzie wyszły prorocze słowa podane w Bradford skierowane do liderów, aby zaprosić walijskich przywódców na dołączenie do nich na spotkanie. Poznali się w 1922 roku, w innym spotkaniu zorganizowanym na Wielkanoc. W tej konwencji Wielkanocnej spotkał większość przywódców społeczności ACW i tych, którzy przyłączyli się do nich w Bradford.

Wiara i teologia[edytuj | edytuj kod]

Przekonania Kościoła Apostolskiego zawarte są w wyznaniu wiary[3].

Quote-alpha.png
„Wierzymy w:
  1. Jedność Boga i Trójcy osób w nim przebywających.
  2. Całkowitą deprawację ludzkiej natury, konieczność nawrócenia i odnowy, i wieczne potępienie na końcu życia bez skruchy.
  3. Narodziny z dziewicy, bezgrzeszne życie, odkupieńczą śmierć, triumfalne zmartwychwstanie, wniebowstąpienie i wstawiennictwo naszego Pana Jezusa Chrystusa: Jego powtórne przyjście i tysiącletnie panowanie na ziemi.
  4. Usprawiedliwienie i uświęcenie człowieka przez wiarę w gotowe dzieło Chrystusa.
  5. Chrzest w Duchu Świętym dla wierzących, z objawami poniżej.
  6. Dziewięć darów Ducha Świętego dla budowania, wezwania i funkcjonowania Kościoła, który jest Ciałem Chrystusa.
  7. Sakrament chrztu przez zanurzenie, i Wieczerzy Pańskiej.
  8. Boskie natchnienie i autorytet Pisma Świętego.
  9. Przywództwa Kościoła apostołów, proroków, ewangelistów, pasterzy, nauczycieli, starszych i diakonów.
  10. Możliwość odpadnięcia od łaski
  11. Obowiązkowe składanie dziesięcin i ofiar”.

Apostolski Kościół w Australii, Nowej Zelandii i Kościół Wniebowstąpienia w USA zmienili zestaw dogmatów. Dodali "zmartwychwstanie wierzących w niezniszczalnym ciele" co było wyjaśnieniem stanowiska Apostolskiego ze względu na kontrowersje teologiczne w Nowej Zelandii.

Quote-alpha.png
„Wierzymy w:
  1. Jedynego prawdziwego i żywego Boga, który odwiecznie istnieje w trzech osobach, w jedności Ojca, Syna i Ducha Świętego.
  2. Boskie natchnienie i autorytet Pisma Świętego.
  3. Pierwotną doskonałość stworzenia, deprawacji człowieka przez grzech i konieczność nawrócenia i odnowy przez łaskę i wiarę w Chrystusa i wieczne oddzielenie od Boga w końcu życia bez skruchy.
  4. Narodziny z dziewicy, bezgrzeszne życie, odkupieńczą śmierć, triumfalne zmartwychwstanie, wniebowstąpienie i ustawiczne wstawiennictwo naszego Pana Jezusa Chrystusa, Jego drugie przyjście i wieczne ustanowienie królestwa.
  5. Usprawiedliwienie i uświęcenie wierzących przez wiarę w dzieło Chrystusa, ich bezpieczeństwo, jakie w Nim mają, ich przyszłość w zmartwychwstaniu w niezniszczalnych ciałach.
  6. Sakrament chrztu przez zanurzenie, i Wieczerzy Pańskiej.
  7. Chrzest Ducha Świętego dla wierzących, nadprzyrodzone znaki, uprawniające do Jego misji Kościoła w świecie.
  8. Dary Ducha Świętego dla budowania Kościoła i posługi dla świata.
  9. Kościół pod przewodnictwem Chrystusa przez powołanie apostołów, proroków, ewangelistów, pasterzy i nauczycieli, w jedności, dojrzałości do wzrostu Kościoła.
  10. Przywilej i obowiązek mądrego gospodarowania wszystkim, co Bóg dał, w tym praktykowania dawania dziesięciny do miejscowego kościoła ”.

Ekumenizm[edytuj | edytuj kod]

Kościół Apostolski widzi siebie jako jeden z wielu na zlecenie kościoła Jezusa, wśród innych instytucji. Ma osobistą wiedzę do pracy, otrzymał objawienie od Boga, o charakterze rady gminy Jezusa do wdrożenia wzrostu Ciała Chrystusa jako wspólnoty wszystkich chrześcijan, aby przyczynić się lokalnie. Dlatego też Kościół Apostolski stara się zbudować relacje do innych wspólnot i kościołów. Ze względu na międzywyznaniowe nastawienie Kościół wysyła misjonarzy do innych wyznaniowych agencji misyjnych.

Kościół nie należy do „Ruchu Jedności Zielonoświątkowej”. Nie ma go również w Światowej Radzie Kościołów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. What God Hath Wrought: A Short History of the Apostolic Church. Bradford: The Puritan Press, str.11, Thomas Napier(1959)
  2. [1] www.thechristiancentre.org.uk/appohist
  3. [2] Wyznanie wiary kościoła

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]