Kościół Bożego Miłosierdzia w Krakowie (Nowy Świat)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kościół Bożego Miłosierdzia
kościół filialny
Distinctive emblem for cultural property.svg A-73 z dnia 9 maja 1974[1]
Kościół Bożego Miłosierdzia
Państwo  Polska
Miejscowość Kraków
ul. Bożego Miłosierdzia 1
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Stanisława i św. Wacława
Wezwanie Bożego Miłosierdzia
Położenie na mapie Krakowa
Mapa lokalizacyjna Krakowa
Kościół Bożego Miłosierdzia
Kościół Bożego Miłosierdzia
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Bożego Miłosierdzia
Kościół Bożego Miłosierdzia
Ziemia 50°03′31,5″N 19°55′46,2″E/50,058750 19,929500Na mapach: 50°03′31,5″N 19°55′46,2″E/50,058750 19,929500
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kościół Bożego Miłosierdzia – zabytkowy, rzymskokatolicki kościół filialny kapituły katedralnej na Wawelu. Znajduje się w Krakowie na Smoleńsku, przy ul. Bożego Miłosierdzia 1, na rogu z ul. Felicjanek 2 i ul. Smoleńsk. Odprawianie są w nim w każdą niedziele trzy Msze święte w obrządku łacińskim, ponadto 2 razy w miesiącu w obrządku ormiańskim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wzniesiony został po 1555 jako wypełnienie ostatniej woli Jana Żukowskiego z Bystrzycy. Do końca XVI wieku był świątynią drewnianą. Jako kościół murowany wzniesiony został ze składek wiernych w latach 1626-1629. Od 1649 jest prebendą kapituły katedralnej na Wawelu.

Zniszczony został podczas potopu szwedzkiego w 1655, dość szybko go jednak odbudowano.

Uroczystej konsekracji dokonał biskup sufragan krakowski Mikołaj Oborski w 1665.

Gruntownej odnowy dokonano w latach 1905-1910 według projektu architekta Jana Sas Zubrzyckiego.

Wygląd i wnętrze[edytuj | edytuj kod]

Kościół barokowy, orientowany, murowany, złożony z trójprzęsłowej nawy i nieco węższego koliście zamkniętego prezbiterium.

Witraże zdobiące kościelne okna ufundowane zostały w 1908 przez Stowarzyszenie Właścicieli Restauracji oraz Bratnią Pomoc Kelnerów. Uległy zniszczeniu w 1945, odnowiono je w 1947. Przedstawiają: św. Jadwigę Śląską, Michała Archanioła, św. Wojciecha, św. Stanisława biskupa, św. Kazimierza oraz Cudowny połów ryb.

W ołtarzu głównym z 1655 znajduje się krucyfiks zasłaniany obrazem Ukrzyżowania z XVII wieku oraz wizerunki św. Wojciecha i św. Stanisława. W ołtarzu bocznym po prawej stronie znajduje się obraz Nauczanie Marii z pocz. XIX wieku, a w ołtarzu po lewej stronie obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem zwanej Śnieżną z XVII wieku. Ołtarze zostały wyposażone w antependia pochodzące z XVIII wieku z piękną kwiatową dekoracją.

W kościele znajdują się pamiątkowe tablice związane z konsekracją kościoła oraz jedna z zaznaczeniem poziomu i stanu wód Wisły podczas wielkiej powodzi w 1813.

Wnętrze kościoła

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Katalog zabytków sztuki w Polsce tom IV, miasto Kraków część VII Zwierzyniec, Nowy Świat, Półwsie Zwierzynieckie Kościoły i klasztory, 1995.