Kościół Najświętszej Bogarodzicy Maryi w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół Najświętszej Bogarodzicy Maryi w Poznaniu
kościół parafialny
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Najświętszej Bogarodzicy Maryi w Poznaniu
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Kościół Najświętszej Bogarodzicy Maryi w Poznaniu
Kościół Najświętszej Bogarodzicy Maryi w Poznaniu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Najświętszej Bogarodzicy Maryi w Poznaniu
Kościół Najświętszej Bogarodzicy Maryi w Poznaniu
Ziemia 52°22′54″N 16°57′47″E/52,381667 16,963056

Kościół Najświętszej Bogarodzicy Maryi - rzymskokatolicki kościół parafialny, zlokalizowany w Poznaniu, na Żegrzu (os. Osiedle Stare Żegrze 18).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historia początków świątyni wiąże się z likwidacją stergo cmentarza na Żegrzu, przy ul. Wiatracznej (1973). Wywalczono wtedy u władz municypalnych, pozwolenie na otwarcie innego ośrodka kultu religijnego - na działce podarowanej kościołowi św. Rocha przez Marcina Szymkowiaka (1975). Pierwsza kaplica działała w stodole Szymkowiaka. Kaplica z prawdziwego zdarzenia została wkrótce poświęcona przez bpa Antoniego Baraniaka. 14 kwietnia 1981 abp Jerzy Stroba erygował na Żegrzu parafię.

Od połowy lat 80. XX wieku datuje się intensywny proces rozwoju osiedli na Żegrzu, z czym wiązały się także zwiększone potrzeby na posługi religijne. Tym razem ziemię pod budowę świątyni podarowali Rozalia i Marcin Szymkowiakowie. W 1988 rozpoczęto budowę obecnego kościoła według projektu Aleksandra Holasa. Konsekracji dokonał abp Stroba 18 lutego 1996.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Kościół wybudowany jest na kształt korony z wieżyczką w centrum. Dach wsparty na charakterystycznych żebrowaniach.

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Kościół posiada obraz św. Józefa (poświęcony w 1978), płaskorzeźbę Najświętszej Bożej Rodzicielki, figurę św. Antoniego (poświęconą w 1995), lipową figurę św. Stanisława Kostki autorstwa Jacka Nowaka (1997), 56-głosowe organy samplingowe, witraże (m.in. Wniebowzięcie NMP Grażyny Strykowskiej z 2000) oraz relikwie św. Faustyny.

Przed kościołem stoi pomnik Najświętszego Serca Pana Jezusa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Historia kościoła - dostęp 17.6.2011
  2. Marcin Libicki, Poznań - przewodnik, Wydawnictwo Gazeta Handlowa, Poznań, 1997, s.44, ISBN 83-902028-4-0