Kościół Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w Poznaniu
kościół parafialny
Distinctive emblem for cultural property.svg A-358
(z 27 listopada 1992)
wraz z plebanią, parkiem i ogrodem[1]
Fasada główna kościoła
Fasada główna kościoła
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Parafia pw. NMP Niepokalanie Poczętej
Wezwanie NMP Niepokalanie Poczętej
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Kościół Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w Poznaniu
Kościół Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w Poznaniu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w Poznaniu
Kościół Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w Poznaniu
Ziemia 52°25′23,18″N 16°58′10,43″E/52,423106 16,969564Na mapach: 52°25′23,18″N 16°58′10,43″E/52,423106 16,969564
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kościół Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej – zabytkowy kościół w Poznaniu znajdujący się na Głównej, przy ulicy Mariackiej 15.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy kościół w biskupiej osadzie Główna powstał najprawdopodobniej w XII lub XIII wieku. Była to świątynia pod wezwaniem Wszystkich Świętych. Zniszczył ja pożar w 1260 roku. Po jej odbudowie i ponownej konsekracji dodano drugiego patrona - św. Wawrzyńca. Dalsze dzieje tego kościoła giną w mrokach historii.

Współczesny kościół na Głównej zbudowano w latach 1910-1912 według projektu Mieczysława Powidzkiego, jako świątynię filialną kościoła św. Jana Jerozolimskiego za murami. Parafię w tym miejscu erygowano zaś w 1924 roku.

26 października 2014, w stulecie istnienia kościoła i 90-lecie erygowania parafii, wmurowano w ścianę świątyni dwie tablice pamiątkowe ku czci wszystkich wikariuszy i proboszczów tutejszej parafii. Uroczystość prowadził bp Damian Bryl[2].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Kościół wzniesiono w stylu neobarokowym, na planie niemal równoramiennego krzyża. Jest to świątynia jednonawowa z transeptem, prezbiterium oraz niewielką kruchtą. W narożnikach między transeptem a prezbiterium znajdują się kaplica i zakrystia. Nawę przykrywa sklepienie kolebkowe o niewielkim luku, zaś transept i prezbiterium sklepienia krzyżowe. W ścianie kościoła tablica z 1946 poświęcona mieszkańcom Głównej, którzy zginęli podczas II wojny światowej.

Witraże w 1986 roku wykonał Adam Gołembski według projektu Franciszka Pacholskiego. W prezbiterium ukazują one św. Annę, Matkę Boską i św. Maksymiliana Marię Kolbego. W Nawie zaś Jana Pawła II, św. Urszulę Ledóchowską, św. brata Alberta, św. Rafała Kalinowskiego oraz bł. Karolinę Kózkównę i bł. Michała Kozalę.

Centralną część neobarokowego ołtarza głównego zajmuje figura patronki kościoła. Po jej bokach i w zwieńczeniu ołtarza figury aniołów. W prawej części transeptu ołtarz boczny z obrazem przedstawiającym Najświętsze Serce Pana Jezusa z 1933 roku pędzla Antoniego Szymańskiego. W lewej części znajdują się dwa ołtarze. W jednym z nich obraz, również namalowany przez Antoniego Szymańskiego, z 1932 roku przedstawiający św. Antoniego Padewskiego. W zwieńczeniu tego ołtarza rzeźba Dzieciątka Jezus. Centralną część drugiego ołtarza zajmuje kopia ikony Matki Boskiej Częstochowskiej.

W nawie, przed prezbiterium po lewej stronie ambona wykonana przez Romana Bzyla w latach 1935 -1936, zaś po prawej chrzcielnica zwieńczona figuralną sceną chrztu w Jordanie, oraz obraz Jezu ufam Tobie. Nawę zamyka empora muzyczna, która trafiła tu z organami w 1946 roku z ewangelickiego zboru w Łekna koło Wągrowca.

Na terenie przykościelnym znajdują się kapliczka z Matką Boską z Dzieciątkiem, oraz prosta, stalowa dzwonnica z trzema dzwonami. Zostały one wzniesione po 1945 roku. Pobliską plebania powstała natomiast w latach 1923-1924 według projektu Lucjana Michałowskiego.

27 listopada 1992 do rejestru zabytków dodano zespół kościoła par. pw. Niepokalanego Poczęcia NMP - kościół, plebanię oraz park i ogród.

Przypisy

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych - województwo wielkopolskie (pol.). 30 czerwca 2014. [dostęp 2010-10-10]. s. 156.
  2. Bogna Kisiel, Mieszkańcy Głównej są bardzo zżyci ze swoją dzielnicą. Dumni, że ciągle się rozwija, w: Głos Wielkopolski, 27.10.2014, s.6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Sobczak, Kościoły Poznania, Poznań 2006, Wydawnictwo Debiuty ISBN 83-922466-4-0