Kościół Notre Dame de l'Assomption w Paryżu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej w Paryżu
Église Notre-Dame-de-l’Assomption
Distinctive emblem for cultural property.svg PA00085794
Kościół Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej w Paryżu
Państwo  Francja
Miejscowość Paryż
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej
Położenie na mapie Paryża
Mapa lokalizacyjna Paryża
Kościół Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej w Paryżu
Kościół Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej w Paryżu
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Kościół Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej w Paryżu
Kościół Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej w Paryżu
Ziemia 48°52′03″N 2°19′32″E/48,867500 2,325556
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kościół Notre-Dame-de-l’Assomption (Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej) – klasycystyczny kościół w 1. okręgu paryskim (Place Maurice-Barres), administrowany przez polską wspólnotę religijną[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kościół został wzniesiony w XVII w. wg projektu Charles’a Errarda. Świadomie dokonał on wyraźnego nawiązania do architektury włoskiej, której był fascynatem, tworząc obiekt zbliżony formą do antycznych świątyń. Obiekt sfinansowali jezuici oraz zakon Sióstr od Wniebowzięcia, którzy jednak nie byli zadowoleni z powstałego kościoła. Errard oskarżył wówczas dozorującego prace architekta Chéreta o samowolną zmianę planów budowy. Atmosfera wzajemnych oskarżeń praktycznie uniemożliwiła dalsze prace nad obiektem, który pozostał w obecnym kształcie, zaś dodatkowo zdemolowany został podczas Wielkiej Rewolucji Francuskiej.

Polska wspólnota opiekuje się budynkiem od 1884 r. W 1838 r. w kościele przez trzy miesiące prowizorycznie pochowany był Charles de Talleyrand-Périgord, zanim zakończono budowę jego nagrobka w Valençay.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Wnętrze budynku

Zasadnicza, przeznaczona do kultu część obiektu wzniesiona jest na planie koła o 24 metrowej średnicy. Skromnie dekorowany z zewnątrz, opiera się na sześciu kolumnach korynckich podtrzymujących fronton oraz kopułę. Zarówno na poziomie frontonu, budynków mieszkalnych łączących się z kościołem, jak i na poziomie kopuły znajdują się płaskorzeźby z motywami roślinnymi. Kopuła posiada rząd prostokątnych, obecnie zaciemnionych okien, oraz nisz przeznaczonych na nigdy niewykonane posągi. Jedyną dekorację wnętrza stanowią korynckie pilastry (obecne również na fasadzie budynków mieszkalnych), rząd rzeźb ustawionych w specjalnie do tego celu przygotowanych niszach oraz plafon. Kościół nie posiada ołtarza głównego, jedynie obraz Chrystusa oraz wstawioną przez społeczność polską kopię wizerunku Matki Boskiej Częstochowskiej. Zarówno fronton, jak i kopułę wieńczy krzyż.

Przypisy