Kościół Wniebowstąpienia Pańskiego w Warszawie (Ursynów)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy kościoła katolickiego na Ursynowie w Warszawie. Zobacz też: Kościół Wniebowstąpienia Pańskiego w Warszawie (Ewangelicko-Augsburski).
Kościół Wniebowstąpienia Pańskiego w Warszawie
kościół parafialny
Kościół Wniebowstąpienia Pańskiego na Ursynowie
Kościół Wniebowstąpienia Pańskiego na Ursynowie
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Wniebowstąpienia Pańskiego w Warszawie
Wezwanie Wniebowstąpienia Pańskiego
Przedmioty szczególnego kultu
Relikwie św. abp. Zygmunt Szczęsny Feliński,
św. o. Pio
św. s. Faustyna Kowalska,
bł. papież Jan Paweł II
bł. ks. Jerzy Popiełuszko,
bł. ks. Antoni Rewera
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Kościół Wniebowstąpienia Pańskiego w Warszawie
Kościół Wniebowstąpienia Pańskiego w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Wniebowstąpienia Pańskiego w Warszawie
Kościół Wniebowstąpienia Pańskiego w Warszawie
Ziemia 52°09′28″N 21°01′50″E/52,157778 21,030556Na mapach: 52°09′28″N 21°01′50″E/52,157778 21,030556
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Lords Ascension Church Warsaw.jpg

Kościół Wniebowstąpienia Pańskiego – najstarszy kościół na wysokim Ursynowie w Warszawie należący do jednej z najliczniejszych parafii w Polsce. W kościele znajduje się obraz Matki Boskiej Ursynowskiej Wytrwale Szukającej koronowany koronami prymasowskimi przez kardynała Józefa Glempa. W kościele znajdują się także relikwie arcybiskupa warszawskiego, świętego papieża Jana Pawła II, św. Zygmunta Szczęsnego Felińskiego, św. o. Pio, św. siostry Faustyny, bł. ks. Jerzego Popiełuszki oraz bł. ks. Antoniego Rewery.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na przełomie lat 1975 i 1976 ks. Tadeusz Wojdat, ówczesny proboszcz parafii św. Zofii Barat w Grabowie po raz pierwszy wystąpił o lokalizację kościoła[1]. Władze początkowo odmawiały, ale 21 marca 1980 zgoda na budowę kościoła na Ursynowie została wydana, w lipcu wskazano lokalizację przy al. Komisji Edukacji Narodowej 101. Zezwolenie na wstępne prace budowlane zostało wydane 1 grudnia 1980. 12 kwietnia 1981 odprawiono pierwszą mszę św. na terenie obecnego kościoła. 3 maja bp. Jerzy Modzelewski poświęcił plac pod budowę, a 1 września oddano do użytku pierwszy, tymczasowy budynek katechetyczny. Jednocześnie Kuria Metropolitalna Warszawska zatwierdziła projekt kościoła dr inż. arch. Marka Budzyńskiego i inż. arch. Zbigniewa Badowskiego. Prace budowlane przy właściwym kościele rozpoczęto 5 marca 1982, a 28 listopada prymas Polski, Józef Glemp dokonał wmurowania kamienia węgielnego i aktu erekcyjnego. 25 grudnia bp. Władysław Miziołek poświęcił dolny kościół oddany do użytku w stanie surowym. W 1984 r. do parafii przybyły siostry zakonne ze Zgromadzenia Córek św. Franciszka Serafickiego z Sandomierza. 23 lutego na terenie budowy wydarzył się pożar, którego gaszenie zajęło ok. 8 godzin. Pożar ten opóźnił dalszą budowę. 1 grudnia kuria erygowała parafię. Na terenie nowopowstałej parafii mieszkało ok. 35 tys. osób. 28 maja 1987 oddano do użytku stały budynek administracyjno-katechetyczny, a 4 maja 1989 kościół oddano do użytku w stanie surowym. 1 września 1992 na terenie kościoła rozpoczęło działalność I Katolickie Liceum Społeczne, a od stycznia 1996 zaczął ukazywać się miesięcznik parafialny - "Wiadomości Ursynowskie". 21 maja 1998 ks. kardynał Józef Glemp poświęcił ukończony dolny kościół. Od września 1998 w skrzydle administracyjnym budynku rozpoczęła działalność świetlica socjoterapeutyczna Caritasu oraz chór parafialny Vox Cordis. 16 kwietnia 2000 oddano do użytku dzwonnicę, na której zawieszono dzwon dotychczasowo wiszący na tymczasowej konstrukcji oraz dwa nowe dzwony. 29 maja 2003 ks. kardynał Józef Glemp dokonał konsekracji górnego kościoła, a 18 czerwca 2006 koronował obraz Matki Boskiej Wytrwale Szukającej. Powtórna koronacja nastąpiła 18 czerwca 2011. Natomiast we wrześniu 2006 oddano do użytku organy koncertowe. Pierwszy koncert organowy odbył się w październiku 2008.

Budynek kościoła pojawia się w kilku filmach (m.in. w Dekalogu I Krzysztofa Kieślowskiego) oraz teledyskach (m.in. Mars napada Kazika i Polskie mięso T.Love).

Chór Vox Cordis[edytuj | edytuj kod]

Przy Parafii pw. Wniebowstąpienia Pańskiego działa chór „Vox Cordis”. Zapewnia oprawę muzyczną wybranych mszy świętych, śpiewa podczas uroczystości kościelnych oraz daje koncerty poza kościołem. W repertuarze chór ma około 250 pieśni religijnych i świeckich, po polsku, łacinie, angielsku i niemiecku.

Chór został założony we wrześniu 1998 r[2]. Jego założycielką i pierwszą dyrygentką została siostra Michaela ze Zgromadzenia Córek św. Franciszka Serafickiego. Pierwszy występ chór dał podczas mszy św. w dniu św. Cecylii, 22 listopada 1998. Chór liczył wówczas (poza dyrygentką) 19 osób: 7 sopranów, 7 altów, 3 tenory i 2 basy. Po odwołaniu siostry przez władze zakonne, kolejną dyrygentką zostały siostra Patrycja Mirosławska (październik 2001). Obecną dyrygentką jest mgr Katarzyna Zemler (od września 2003). W marcu 2008 w chórze śpiewało 31 osób: 11 sopranów, 10 altów, 5 tenorów i 5 basów.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Parafia Wniebowstąpienia Pańskiego (pol.). [dostęp 2013-10-03]. s. Historia.
  2. Historia chóru Vox Cordis (pol.). [dostęp 2011-10-03].