Kościół Wszystkich Świętych w Bliznem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół Wszystkich Świętych
w Bliznem
Distinctive emblem for cultural property.svg A-62 z 27.11.1952
Kościół Wszystkich Świętychw Bliznem
Państwo  Polska
Miejscowość Blizne
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Wszystkich Świętych w Bliznem
Wezwanie Wszystkich Świętych
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Kościół Wszystkich Świętychw Bliznem
Kościół Wszystkich Świętych
w Bliznem
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Wszystkich Świętychw Bliznem
Kościół Wszystkich Świętych
w Bliznem
Ziemia 49°45′04,00″N 21°58′29,00″E/49,751111 21,974722
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kościół pw. Wszystkich Świętych - gotycki, drewniany kościół usytuowany we wsi Blizne z połowy XV wieku, wpisany wraz z innymi drewnianymi kościołami południowej Małopolski i Podkarpacia na listę światowego dziedzictwa UNESCO[1].

Kościół w Bliznem jest jednym z najcenniejszych obiektów drewnianej architektury sakralnej w Polsce, jako jeden z najcenniejszych drewnianych kościołów znajduje się na szlaku architektury drewnianej województwa podkarpackiego (Trasa I - Krośnieńsko-Brzozowska).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Unikatowy zespół kościelno-plebański usytuowany jest na pagórku otoczonym starodrzewem. Drewniany kościół parafialny pw. Wszystkich Świętych o charakterze obronnym, powstał najprawdopodobniej w XV lub XVI wieku (zapewne przed 1470), w stylu gotyckim. W I poł. XVII w. dobudowano do niego wieżę, a na początku XIX w. rozebrano okalające soboty. W latach 1964-1980 obiekt został gruntownie odrestaurowany.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Kościół zbudowany jest na zrąb z jodłowych bali. Zastosowano w nim pierwotnie, charakterystyczny dla średniowiecznego ciesielstwa małopolskiego, system więźbowo-zaskrzynieniowo-zaczepowy. Od zachodu przylega do niego masywna dzwonnica z nadwieszoną izbicą. Bryła świątyni pokryta jest gontami. Teren kościoła otoczony jest drewnianym ogrodzeniem z murowanymi kapliczkami.

Wnętrze[edytuj | edytuj kod]

Wnętrze składające się z kruchty, kwadratowej nawy i prezbiterium posiada bogaty, kolorowy wystrój. Zdobią go bezcenne polichromie z około 1550 roku, 1649 i 1700 roku, o 3 różnych dekoracjach malarskich. XVI i XVII wieczne malowidła zostały zakonserwowane w latach 2000/2001 przez Barbarę Czajkowską-Palusińską, Lecha Kitlińskiego i Sławomira Stępnia.

W wyposażeniu kościoła wyróżniają się:

  • ołtarz główny z 1700 roku,
  • dwa późnobarokowe ołtarze boczne z XVII wieku (lewy z rzeźbą Madonny z XVI wieku - pozostałość późnogotyckiego tryptyku),
  • późnorenesansowa ambona z 1604 roku.
  • chrzcielnica z I poł. XVIII wieku,
  • belka tęczowa z barokową Grupą Pasji,

W 2003 r. cały obiekt wraz z kościołem w Haczowie i czterema innymi drewnianymi kościołami Małopolski został zapisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Uzasadnienie wpisu na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO - doskonale zachowana substancja architektoniczna, niezwykle bogate wyposażenie ruchome, unikatowy zespół malowideł ściennych o wybitnych walorach artystycznych oraz unikalne otoczenie - m.in. zespół XIX w. zabudowań plebańskich.

Przypisy