Kościół Zbawiciela w Rydze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kościół św. Zbawiciela
Kościół św. Zbawiciela
Państwo  Estonia
Miejscowość Ryga
Wyznanie anglikański
Rodzaj kościół
Historia
Data budowy 1857-1859
Data likwidacji 1919
Data reaktywacji 1994
Dane świątyni
Architekt Johanna Felsko
Styl neogotyk
Położenie na mapie Rygi
Mapa lokalizacyjna Rygi
Kościół św. Zbawiciela
Kościół św. Zbawiciela
Położenie na mapie Łotwy
Mapa lokalizacyjna Łotwy
Kościół św. Zbawiciela
Kościół św. Zbawiciela
Ziemia 56°56′59,0″N 24°06′06,9″E/56,949722 24,101917Na mapach: 56°56′59,0″N 24°06′06,9″E/56,949722 24,101917
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kościół św. Zbawiciela w Rydze (łot. Anglikāņu Sv. Pestītāja baznīca) – kościół anglikański zbudowany w XIX wieku znajdujący się w Rydze przy ul. Anglikāņu iela 2a (na rogu z Wielką Zamkową, Liela Pils iela).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Świątynię zbudowano dla przebywających w Rydze w celach handlowych obywateli Wielkiej Brytanii. Wcześniej anglikanie modlili się w kościele reformowanym. Wg carskiego spisu z 1891 Rygę zamieszkiwało 180 anglikanów. Budowa obiektu zaprojektowanego przez Johanna Felsko (kierował również pracami) trwała od 1857 do 1859. Na budowę zaprojektowanego w stylu neogotyku kościoła zużyto cegłę sprowadzoną specjalnie z Wielkiej Brytanii.

W czasach ZSRR w świątyni mieściła się początkowo luterańska parafia św. Piotra (Sv. Pētera evaņģēliski luteriskā draudze), a od 1966 sala dyskotekowa dla studentów Politechniki Ryskiej (Studentu klubs). Po 1991 kościół zwrócono prawowitym właścicielom – w 1994 jego konsekracji dokonał wizytujący Rygę biskup Canterbury.

Obecnie kościół św. Zbawiciela jest największą świątynią anglikańską na terenie państw bałtyckich.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Baister Stephen, "Łotwa: przewodnik turystyczny National Geographic", Warszawa 2008