Kościół Zielonoświątkowy przy ul. Miłej we Wrocławiu
| Kościół Zielonoświątkowy przy ul. Miłej we Wrocławiu | |||||||||||||
 Kościół Zielonoświątkowców we Wrocławiu |
|||||||||||||
| Państwo |  Polska |
||||||||||||
| Miejscowość | Wrocław | ||||||||||||
| Wyznanie | protestanckie | ||||||||||||
| Kościół | Kościół Zielonoświątkowy | ||||||||||||
| Imię | pierwotnie św. Wawrzyńca | ||||||||||||
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||||||||||||
Kościół Zielonoświątkowy przy ul. Miłej we Wrocławiu - najstarszy z neogotyckich kościołów Wrocławia.
Pierwszy kościół w tym miejscu został wybudowany wedle różnych źródłeł w 1826 lub już w 1722 jako kaplica pogrzebowa pobliskiego kościoła św. Krzyża przy znajdującym się tu wówczas cmentarzu. Była to wówczas skromna budowla szachulcowa pod wezwaniem św. Wawrzyńca. W 1858 lub 1860 na jego miejscu postawiono nowy kościół w stylu neogotyckim według projektu Alexisa Langera. Kościół ten, zachowując wezwanie św. Wawrzyńca, przetrwał aż do końca II wojny światowej, choć według ksiąg adresowych w roku 1943 był już nieczynny.
Po wojnie, pozbawiony dachu i okien, przez kilkanaście lat niszczał, wykorzystywany przez zamieszkujących sąsiadujące ulice (Szczytnicka, Piwna, Ładna) Cyganów jako stajnia dla koni. 21 maja 1960 przejęli go w użytkowanie zielonoświątkowcy: budynek zrujnowany był w owym czasie w 60%, zagrzybiony i pozbawiony wszelkiego wyposażenia.
Już rok później, po wprawieniu okien i pokrycia dachu dachówką karpiówką obiekt przywrócono do użytkowania. Dalsze prace remontowe prowadzono w latach 1970-1973, a 8 stycznia 1973 kościółek stał się formalną własnością Kościoła Zielonoświątkowego w Polsce. Dobudowano wówczas przykrytą dachem pulpitowym salkę od strony południowej, co spowodowało zniekształcenie pierwotnych założeń architektonicznych budowli.
Kościół jest jednonawowy z trójprzęsłową nawą, ma długość 15 metrów, szerokość 7,5 metra i wysokość 20 metrów. Wieża kościoła znajduje się po jego zachodniej stronie, ma 35 metrów wysokości i zwieńczona jest ażurowym kamiennym hełmem. Na nieistniejącym dziś cmentarzu przy kościele został pochowany jego architekt, Alexis Langer, jednak dokładnego miejsca jego pochówku do dziś nie zlokalizowano.
[edytuj] Źródła
- Zygmunt Antkowiak, Kościoły Wrocławia, wyd. Muzeum Archidiecezjalne, Wrocław 1991, ISBN 83-900018-1-1
- Agnieszka Zabłocka-Kos, Dawna kaplica cmentarna św. Wawrzyńca (...) (w:) Jan Harasimowicz (red.), Atlas architektury Wrocławia. Tom I. Budowle sakralne, Świeckie budowle publiczne, Wrocław, Wydawnictwo Dolnośląskie, 1997, ISBN 83-7023-592-1, str. 61
