Kościół de São Domingos w Lizbonie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół de São Domingos w Lizbonie
Distinctive emblem for cultural property.svg MN - Monumento Nacional (Decreto n.º 5 046, DG n.º 268)[1] z 11-12-1918
Kościół de São Domingos w Lizbonie
Kościół de São Domingos w Lizbonie
Państwo  Portugalia
Miejscowość Lizbona, Baixa, Largo de São Domingos
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie św. Dominika
Położenie na mapie Lizbony
Mapa lokalizacyjna Lizbony
Kościół de São Domingos w Lizbonie
Kościół de São Domingos w Lizbonie
Położenie na mapie Portugalii
Mapa lokalizacyjna Portugalii
Kościół de São Domingos w Lizbonie
Kościół de São Domingos w Lizbonie
Ziemia 38°42′53,0496″N 9°08′18,1680″W/38,714736 -9,138380
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kościół de São Domingos w Lizbonieświątynia katolicka zbudowana w XIII wieku, wielokrotnie przebudowywana, odbudowana w stylu barokowym po trzęsieniu ziemi w 1755, celowo poddana jedynie częściowej restauracji po pożarze w 1959, by zachować świadectwo zniszczeń. Pożar w 1959 roku strawił m.in. przechowywaną w kościele chusteczkę Łucji Santos oraz połowę chusty Hacinty Marto, których jako dzieci używały podczas objawień w Fatimie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Budowa świątyni została rozpoczęta w 1241 roku[2]. Od tego czasu budowla była wielokrotnie przebudowywana, na skutek czego zatraciła zupełnie swój gotycki rys. Kościół przetrwał kilka kataklizmów, w tym trzęsienie ziemi w 1531[3], oraz największy – kataklizm z 1755 roku. Architektem kierującym odbudową był Carlos Mardel, zaś autorem fasady i prezbiterium był Johann Friedrich Ludwig, znany w Portugalii jako João Frederico Ludovice[4]. Kościół był wówczas jednym z głównych przykładów architektury barokowej i wzorcem dla innych wznoszonych i odbudowywanych świątyń[2].

Największe, widoczne do dziś zniszczenia przyniósł świątyni pożar w 1959, kiedy to od płonących świec zapaliły się drewniane ołtarze. Żywioł strawił wiele dzieł sztuki sakralnej, obrazy, złocone ołtarze i naczynia liturgiczne. Ważną startą dla wiernych była przechowywana w kościele chusteczka Łucji Santos oraz połowa chusty Hacinty Marto, których jako dzieci używały podczas objawień w Fatimie w 13 maja 1917[2].

Po odbudowie kościół otwarto dla zwiedzających w 1997 roku[5]. W trakcie prac podjęto jednak decyzję, by nie przywracać pierwotnego kształtu, lecz ukazać ogrom zniszczeń pożaru. Rekonstrukcja całkowita byłaby jednak i tak niezwykle trudna, bowiem część kolumn i elementów konstrukcyjnych jest popękana. Wnętrze zostało jedynie częściowo zrekonstruowane.

Kościół jest zbudowany na planie krzyża łacińskiego z jedną nawą. Od swoich początków należał do dominikanów. W roku 1994 dominikanie wybudowali nowy klasztor i kościół Igreja do Convento de São Domingos[6].

Przypisy

  1. Instituto de Gestão do Patrimonio Arquotectonico e Arqueológica; Pesquisa de Património - Igreja de São Domingos - detalhe (port.). (igespar.pt). [dostęp 29 maja 2011].
  2. 2,0 2,1 2,2 São Domingos Church (ang.). (guides.getportugal.com). [dostęp 29 maja 2011].
  3. Lisbon Guide Your travel guide to Lisbon: Rossio (ang.). (lisbon-guide.info). [dostęp 29 maja 2011].
  4. São Domingos Church (ang.). (aportugalattraction.com). [dostęp 28 maja 2011].
  5. Kościół São Domingos (pol.). (e-przewodniki.pl). [dostęp 29 maja 2011].
  6. Igreja do Convento de São Domingos (port.). (isdomingos.com). [dostęp 29 maja 2011].