Kościół z Bączala Dolnego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół rzymskokatolicki św. Mikołaja z Bączala Dolnego
Obiekt zabytkowy nr rej. A-239 z 25 września 1959
Kościół z Bączala Dolnego
Kościół z Bączala Dolnego
Państwo  Polska
Miejscowość Sanok
Adres Muzeum Budownictwa Ludowego
ul. Aleksandra Rybickiego 1 3
38-500 Sanok
Styl architektoniczny Gotyk, Barok
Ukończenie budowy 1667
Ważniejsze przebudowy XIX w.
Położenie na mapie Sanoka
Mapa lokalizacyjna Sanoka
Kościół na terenie Muzeum Budownictwa Ludowego
Kościół na terenie Muzeum Budownictwa Ludowego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół na terenie Muzeum Budownictwa Ludowego
Kościół na terenie Muzeum Budownictwa Ludowego
Ziemia 49°34′25,8″N 22°12′47,8″E/49,573833 22,213278
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wnętrze kościoła podczas nabożeństwa Niedzieli Palmowej
Doktor Adam Pałacki organista i konserwator kościelnych organów, tu podczas nabożeństwa Niedzieli Palmowej

Kościół z Bączala Dolnegokościół rzymskokatolicki pod wezwaniem św. Mikołaja wybudowany w 1667 roku[1] w Bączalu Dolnym z fundacji ówczesnego właściciela Bączala i okolicznych ziem, Jana Łętowskiego wraz z XIV-wieczną kryptą[2]. Niektóre źródła wskazują że od końca XVIII wieku do połowy XIX wieku kościół oraz siedziba parafii położone były na terenie należącym do Bączala Górnego[3]. Obecnie jako zabytek wysokiej klasy znajduje się w Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku[4]. Z kościołem mocno związany był Stanisław Kołodziej - sługa Boży Kościoła katolickiego, męczennik.

Kościół z Bączala Dolnego stanowi typowy przykład małopolskiego kościoła drewnianego.

Były kościół z Bączala Dolnego jest dużą, orientowaną, drewnianą świątynią wzniesioną w tradycji gotyckiej z bali jodłowych ciosanych toporem, na kamiennej podmurówce, o charakterze obronnym (długość od wejścia do tylnej ściany prezbiterium wynosi 20 metrów, a szerokość nawy 10 metrów). Posiada trójdzielną sylwetkę, zamknięte trójbocznie prezbiterium i nawę w konstrukcji zrębowej, zakrystię o wymiarach 5 metrów na 3 metry i skarbczyk oraz przyległą wieżę w konstrukcji słupowo-ramowej, ściany wzmocnione lisicami i dach jednokalenicowy, nad wieżą - namiotowy. Otoczony podcieniami. Oświetlenie wnętrza budowli zapewnia ciąg pięciu okien tylko w południowej ścianie korpusu. Uroku dodają jej podbite gontem dachy i ściany, z wieżyczką na sygnaturkę, również w całości pokryta gontem. Poddany został restauracji w 1865 oraz w 1974 roku. Aktualnie świątynia ta znajduje się w Muzeum Budownictwa Ludowego[5] w Sanoku.

Kościół jest jednym z najcenniejszych zabytków drewnianej architektury sakralnej południowo-wschodniej Polski.

We wnętrzu gotycko - barokowego wystroju świątyni na uwagę zasługują:

Świątynia znajduje się na szlaku architektury drewnianej województwa podkarpackiego - Trasa nr II, jako jeden z głównych eksponatów MBL w Sanoku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Data ta może sugerować nie erekcję ale rok zakończenia przebudowy kościoła lub rok zakończenia prac budowlanych świątyni będącej następną z kolei z wykorzystaniem wcześniejszych elementów.
  2. Obecnie krypta jest zasypana - pochodzi najprawdopodobniej z XIV-wiecznego kościoła o którym wspomina Jan Długosz (data powstania krypty nie jest udokumentowana), jest ogrodzona (ogrodzone są fundamenty kościoła a więc i krypta zlokalizowana pod "Dawnym" kościołem). W Skansenie w Sanoku krypty nie odtworzono.
  3. Możliwe to było dzięki temu, że kościół jak i zabudowania plebańskie położone są na pograniczu tych dwóch wsi a więc Bączala Dolnego i Górnego
  4. W MBL w Sanoku znajduje się od 1975 roku.
  5. W Skansenie
  6. Drugi z obrazów - Obraz św. Mikołaja znajduje się w Kościele Parafialnym w Bączalu Dolnym, św. Mikołaj jest patronem Parafii w Bączalu wraz z Matka Boża.
  7. Według podania figurę tę zrobili i umieścili ludzie uciekający z królewskiego miasta Biecza z powodu panującej tam zarazy. Jedna z większych zaraz bieckich utożsamianych z powstaniem tego krzyża miała miejsce w 1572 roku, zmarło wtedy około 1500 osób.
  8. Jedno z nielicznych w Polsce, niezwykle rzadki sprzęt liturgiczny, wyszedł z użycia w ramach reform II Soboru Watykańskiego.
  9. Organy te pochodzą z Kościoła św. Anny w Święcanach w gminie Skołyszyn, były konserwowane już w XVIII wieku.
  10. Bruk kamienny zrekonstruowany został na podstawie wzmianki w inwentarzu z końca XVIII wieku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]