Kobiecy kondom

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Typowy kobiecy kondom. Wewnętrzny (mniejszy) pierścień znajduje się po lewej stronie.
Ulokowanie prezerwatywy w pochwie. Uwidoczniono zewnętrzny pierścień umieszczony nad sromem.
Nowoczesny kobiecy kondom, posiadający tylko jeden (zewnętrzny) pierścień, co zwiększa komfort stosunku mężczyznom z dużymi członkami. Końcówka (w kształcie tabletki) po wprowadzeniu do pochwy rozpuszcza się w ciągu kilku sekund, wytwarzając piankę, która „przykleja” kondom do ścian pochwy.
Opakowanie kobiecej prezerwatywy drugiej generacji (FC2).

Kobiecy kondom (kobieca prezerwatywa, żeńska prezerwatywa) – mechaniczne urządzenie zakładane przed stosunkiem płciowym przez kobietę lub, w przypadku kontaktów homoseksualnych, przez partnera pasywnego. Kobiecy kondom zmniejsza ryzyko zajścia w ciążę oraz zarażenia się chorobami przenoszonymi drogą płciową (m.in. rzeżączką, kiłą i AIDS). Został wynaleziony w 1991 roku przez przez duńskiego lekarza Lasse Hessela i rozpowszechniony pod nazwą femidom. Prawdopodobieństwo zajścia w ciążę w ciągu roku wynosi 5-21%, w porównaniu do 85% przy braku antykoncepcji i 2-15% przy stosowaniu męskich prezerwatyw[1].

Budowa i zalecenia[edytuj | edytuj kod]

Kobiecy kondom jest cienką, miękką i przezroczystą, luźno pasującą koszulką z elastycznymi pierścieniami na każdym z końców. Wewnętrzny pierścień, umieszczony po zamkniętej stronie prezerwatywy, jest używany do jej prawidłowego umiejscowienia w pochwie i utrzymania podczas stosunku. Zewnętrzny pierścień, znajdujący się przy otwartej stronie zabezpieczenia, pozostaje na zewnątrz pochwy i zakrywa część sromu. Nie należy stosować jednocześnie kobiecej i męskiej prezerwatywy. Żeński kondom może być używany również podczas seksu analnego, zarówno przez kobiety, jak i mężczyzn[2][3].

Wyróżnia się dwie generacje kobiecych kondomów. Pierwsza, tzw. FC1 (ang. female condom 1), wytwarzana była z poliuretanów od 1991. Obecnie jest praktycznie całkowicie wyparta przez nowsze rozwiązania. Druga generacja, FC2 (ang. female condom 2), miała na celu wyeliminowanie występującego w prezerwatywach pierwszej generacji rozpraszającego szelestu oraz zmniejszenie kosztów produkcji przy zachowaniu dotychczasowej skuteczności. Kondomy generacji FC2 są produkowane z syntetycznych nitryli (od 2005) i naturalnego lateksu (od 2009)[4].

Prezerwatywy drugiej generacji zostały zaakceptowane przez Amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków i Światową Organizację Zdrowia oraz wprowadzone do użytku przez agendy ONZ, w szczególności Fundusz Ludnościowy Narodów Zjednoczonych.

Prezerwatywy nitrylowe sprzedawane są pod nazwami Reality, Femidom, Dominique, Femy, Myfemy, Protectiv i Care, natomiast lateksowe pod nazwami Reddy, V Amour, L'amour, VA WOW Feminine condom i Sutra.

Przypisy

  1. duże wahania skuteczności wynikają m.in. z jakości założenia.
  2. Female condoms for anal sex (ang.) dostęp 5 marca 2011
  3. How to Put on a Female Condom (For Anal Sex) (ang.) dostęp 5 marca 2011
  4. Nitryle używane są powszechnie do wyrobu lekarskich i dentystycznych rękawiczek. Kobiece prezerwatywy lateksowe wytwarzane są z tego samego materiału co ich męskie odpowiedniki.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Avert.org The Famele Condom (ang.) dostęp 5 marca 2011
  2. Preventionnow.net: Female Condom (ang.) dostęp 5 marca 2011
  3. WHO: Female Condom (ang.) dostęp 5 marca 2011
  4. Plannedparenthood.org: Female Condom dostęp 5 marca 2011
  5. PATH’s woman’s condom - Building protection against unintended pregnancy and HIV (ang.) dostęp 5 marca 2011
  6. BBC Health: Condoms dostęp 5 marca 2011


Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]