Kocz (powóz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kocz (węg. kocsi, tzn. pochodzący z Kocs – miejscowości nad Rabą) – to pierwszy pojazd resorowany[1], czterokołowy, dwuosiowy, pochodzący z Węgier. Znany od XVI wieku, po kolejnych przemianach popularny do XIX wieku. Produkowany także w Polsce. Jako lekki półkryty lub kryty pojazd wyparł wcześniejsze karety. Resorowanie początkowo wykonane było przez zawieszenie skrzyni na skórzanych pasach lub łańcuchach.

W XIX w. koczami nazywano niekiedy powozy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1969.

Przypisy