Kod Baudot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kod Baudot (od nazwiska jego wynalazcy Émile Baudot) - zestaw znaków używanych w dalekopisach, pierwowzór kodów EBCDIC oraz ASCII.

Oryginalny kod Baudot powstał około roku 1874 i znany jest jako International Telegraph Alphabet No 1 (ITA1) i nie jest już więcej używany.

Około roku 1901 kod Baudot został zmodyfikowany przez Donalda Murraya (kod Baudot-Murray). Kolejne modyfikacje wykonał Western Union. Od tego czasu kod Baudot został zatwierdzony jako International Telegraph Alphabet No 2 (ITA2). ITA2 jest wciąż używany między innymi w telekomunikacyjnych urządzeniach dla głuchoniemych TDD i w krótkofalarstwie jako RTTY.