Kod NATO
 |
Ten artykuł może zawierać twórczość własną lub niezweryfikowane dane. Pomóż Wikipedii poprawić artykuł na postawie weryfikowalnych źródeł. |
 |
Ten artykuł od 2008-10 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
 |
Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: Kody NATO obejmują wszystkie zakresy działalności NATO i nie są przeznaczone wyłącznie dla określania broni radzieckich i rosyjskich. Artykuł powinien w związku z tym obejmować większą liczbę rodzajów kodów paktu, w tym np. SSN – Submersible Ship Nuclear, dla określenia całej klasy okrętów, niezależnie od własności tego czy innego państwa. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Kod NATO (ang.) NATO reporting names – system oznaczeń NATO dla uzbrojenia i sprzętu wojskowego produkcji ZSRR, krajów bloku wschodniego oraz innych państw.
Spis treści |
Przyczyny wprowadzenia kodu[edytuj]
Kod NATO umożliwił skatalogowanie wiedzy o uzbrojeniu produkowanym przez potencjalnych przeciwników NATO. Oryginalne nazwy uzbrojenia, określone przez producentów, pozostały przy tym nieujawnione lub tajne, zwłaszcza w odniesieniu do kolejnych wersji danego uzbrojenia.
Na kod NATO składają się: symbol literowy, numer kolejny i nazwa kodowa, lub sama nazwa kodowa.
Poniżej, oznaczenie "xx" oznacza numer.
Kierowane pociski odrzutowe[edytuj]
Przeciwpancerne pociski kierowane ZSRR nosiły oznaczenia: AT-xx i nazwy angielskie na literę S (np. AT-3 Sagger).
Kierowane pociski rakietowe ziemia-powietrze ZSRR nosiły oznaczenia: SA-xx i nazwy angielskie na literę G (np. SA-7 Grail). Chińskie przeciwlotnicze pociski rakietowe nosiły oznaczenia: CSA-xx.
Balistyczne pociski rakietowe (ziemia-ziemia) ZSRR nosiły oznaczenia: SS-xx i nazwy angielskie na literę S (np. SS-20 Saber). Chińskie balistyczne pociski rakietowe (ziemia-ziemia) nosiły oznaczenia: CSS-xx.
Okrętowe kierowane pociski rakietowe woda-woda, woda-ziemia i rakietotorpedy ZSRR nosiły oznaczenia: SS-N-xx i nazwy angielskie na literę S (np. SS-N-2 Styx). Chińskie okrętowe pociski rakietowe woda-woda i woda-ziemia nosiły oznaczenia: CSS-N-xx i nazwy angielskie na literę S.
Okrętowe przeciwlotnicze pociski rakietowe (woda-powietrze) ZSRR nosiły oznaczenia: SA-N-xx i nazwy angielskie na literę G (np. SA-N-1 Goa).
Kierowane pociski rakietowe powietrze-powietrze ZSRR nosiły oznaczenia: AA-xx i nazwy angielskie na literę A (np. AA-8 Aphid).
Kierowane pociski rakietowe powietrze-ziemia ZSRR nosiły oznaczenia: AS-xx i nazwy angielskie na literę K (np. AS-4 Kitchen).
Samoloty ZSRR[edytuj]
Samoloty myśliwskie i samoloty szturmowe nosiły nazwy angielskie na literę F (np. Flanker – Su-27)
Samoloty bombowe nosiły nazwy angielskie na literę B (np. Blinder – Tu-22)
Samoloty transportowe nosiły nazwy angielskie na literę C (np. Colt – An-2)
Samoloty inne (powietrzne tankowce, łodzie latające, samoloty szkolne, samoloty wczesnego ostrzegania itp.) nosiły nazwy angielskie na literę M (np. Mainstay – A-50)
Śmigłowce nosiły nazwy angielskie na literę H (np. Hind – Mi-24)
Nazwy samolotów o napędzie śmigłowym były jednosylabowe, a o napędzie odrzutowym – dwusylabowe.
Okręty[edytuj]
Typy okrętów nawodnych ZSRR otrzymywały na ogół nazwy kodowe będące wyrazami rosyjskimi zapisanymi w transkrypcji angielskiej, ale nie będące oryginalnymi nazwami typu (np. typ Osa). Typy niszczycieli, fregat i krążowników rakietowych otrzymywały zwłaszcza nazwy na literę K (np. Kynda). Czasami oznaczenie typu pochodziło od nazwy pierwszego zidentyfikowanego okrętu (np. Skoryi). Prowadzi to do częstego omyłkowego brania nazw kodowych NATO za oryginalne oznaczenia typu. Wersje rozwojowe oznaczano dodatkiem: Modified ... (zmodyfikowany), lub cyframi: I, II itd.
Typy okrętów nawodnych innych państw bloku wschodniego, w tym polskie, otrzymywały nazwy kodowe będące wyrazami z języka tych krajów, ale nie będące oryginalnymi nazwami typu (np. typ Obluze (Obłuże), zapisywane bez polskich znaków).
Typy okrętów podwodnych ZSRR otrzymywały nazwy z wyrazów alfabetu ICAO (np. Whiskey), a ostatnie typy – nazwy kodowe będące wyrazami rosyjskimi zapisanymi w transkrypcji angielskiej, ale nie będące oryginalnymi nazwami typu (np. Akula, niepokrywający się z radzieckim typem Akuła (NATO: Typhoon).
Dla mniejszych okrętów stosowano też oznaczenia typów alfanumeryczne (np. kuter torpedowy typu P6).
