Kod proof-of-concept

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kod proof-of-concept (Proof of Concept lub PoC od ang. dowód koncepcji) – idea polegająca na udowodnieniu możliwości napisania danego oprogramowania lub wprowadzenia wymaganych zmian. Podmiot wykonujący zlecenie najczęściej musi udowodnić z punktu widzenia koncepcyjnego oraz funkcjonalnego, że potrafi zadanie to zrealizować. Najczęściej proces ten polega na przygotowaniu wersji demonstracyjnej.

Kod Proof-of-concept odnosi się również do udowodnienia wady programu lub algorytmu oraz wykazania szkodliwości luki w zabezpieczeniach danego oprogramowania.