Kod znaku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kod znaku (ang.) character code – sposób prezentacji znaku, mający zastosowanie w informatyce, technice cyfrowej i elektronice cyfrowej – jest to liczba całkowita możliwa do zapisania w jednym bajcie np. ASCII, w dwóch bajtach np. UCS-2 lub w kombinacji kilku bajtów np. UTF-8.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]