Kodeks 0101

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kodeks 0101
Uncial 0101 (John 1,29-30).JPG

Jan 1,29-30
Rodzaj Kodeks majuskułowy
Numer 0101
Zawartość Ewangelia Jana 1 †
Data powstania VIII wiek
Język grecki
Miejsce przechowywania Austriacka Biblioteka Narodowa
Rozmiary 11 × 9 cm
Typ tekstu tekst aleksandryjski
Kategoria II
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Kodeks 0101 (Gregory-Aland no. 0101), ε 48 (Soden)[1] – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, paleograficznie datowany na VIII wiek. Rękopis przechowywany jest w Austriackiej Bibliotece Narodowej (Pap. G. 39780) w Wiedniu[2].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Do dnia dzisiejszego zachowała się 1 karta kodeksu (11 na 9 cm) z tekstem Ewangelii Jana (1,29-32). Tekst pisany jest jedną kolumną na stronę, 14 linijek w kolumnie[2].

Nomina sacra pisane są skrótami.

Tekst[edytuj | edytuj kod]

Tekst kodeksu reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną. Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii II[2].

W Jana 1,30 przekazuje wariant περι; wariant wspierany jest przez Sinaiticus2, A, C3, L, Θ, Ψ, 063, f1, f13, większość bizantyjską; rękopisy tradycji aleksandryjskiej przekazują wariant ὑπὲρ (\mathfrak{P}^5, \mathfrak{P}^{66}, \mathfrak{P}^{75}, Sinaiticus*, Vaticanus, C*, WS).

recto
ΤΗΕΠ[αυρι]ΟΝΒΛΕ
ΠΕΙΤΟΝΙΝΕΡΧΟ
ΜΕΝΟΝΠΡΟΣΑΥΤΟ
ΚΑΙΛΕΓΕΙ
ΔΕΟΑΜΝΟΣΤΟΥΘΥ
ΕΝΤ[ωυδατ]ΙΒΑΠΤΙΖΩ
ΟΑΙΡΩΝΤΠΝΑΜΑΡ
verso
ΚΑΓΩ[ουκ η]ΔΕΙΝΑΥ
ΤΟΝΑΛΛΙΝΑΦΑΝΕ
ΡΩΘΗΤΩΙΣΛΔΙΑ
ΤΟΥΤΟΗΛΘΟΝΕΓΩ
 
 
ΚΑΙ[εμαρ]ΤΥΡΗΣΕ

Historia[edytuj | edytuj kod]

Gregory datował fragment na VII wiek[3]. Obecnie INTF datuje go na VIII wiek[4]. Fragment znaleziony został w Egipcie, w Fajum[5].

Karl Wessely wydał tekst fragmentu metodą facsimile w 1894 roku[6]. Fragment badany był przez Gregory'ego w 1887 roku, który opublikował jego tekst w 1900[3]. Gregory w 1908 roku dał mu siglum 0101[1].

Tekst fragmentu ponownie został wydany przez Davida Parker w 2007[7]. W roku 2008 facsimile fragmentu wraz z transkrypcją wydali Stanley E. Porter oraz Wendy J. Porter[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Caspar René Gregory: Die griechischen Handschriften des Neuen Testament. Leipzig: J. C. Hinrichs'sche Buchhandlung, 1908, s. 40.
  2. 2,0 2,1 2,2 K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 121. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.)
  3. 3,0 3,1 Caspar René Gregory: Textkritik des Neuen Testaments. T. 1. Leipzig: Hinrichs, 1900, s. 74-75.
  4. INTF: Kodeks 0101 (GA). W: Liste Handschriften [on-line]. [dostęp 30 grudnia 2011].
  5. 5,0 5,1 LDAB
  6. Karl Wessely, "Papyrus Erzherzog Rainer. Führer durch die Ausstellung", Wien 1894, p. 129.
  7. U. B. Schmid, D. C. Parker, W. J. Elliott, The Gospel according to St. John: The majuscules (Brill 2007), pp. 115-116.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]