Kodeks 0107

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kodeks 0107
Rodzaj Kodeks majuskułowy
Numer 0107
Zawartość Mateusz 22-23 †; Marek 4-5 †
Data powstania VII wiek
Język grecki
Miejsce przechowywania Rosyjska Biblioteka Narodowa
Rozmiary 27 × 21 cm
Typ tekstu tekst mieszany
Kategoria III
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Kodeks 0107 (Gregory-Aland no. 0107), ε 41 (Soden)[1] – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, paleograficznie datowany na X wiek. Rękopis przechowywany jest w Rosyjskiej Bibliotece Narodowej (Gr. 16, 1 f.) w Petersburgu[2]. Posiada marginalia.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Do dnia dzisiejszego zachowało się 6 kart kodeksu (27 na 21 cm) z tekstem Ewangelii Mateusza (22,16-23,14) oraz Ewangelii Marka (4,24-35; 5,14-23). Tekst pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 23 linijek w kolumnie[2]. Tekst jest trudny do odczytania. Częstym jest błąd itacyzmu[3].

Tekst dzielony jest według Sekcji Ammoniusza, których numery umieszczone zostały na marginesie z odniesieniami do Kanonów Euzebiusza (pisanymi pod numerami Sekcji Ammoniusza, w kolorze czerwonym)[3].

Tekst[edytuj | edytuj kod]

Tekst kodeksu jest wynikiem wymieszania różnych tradycji tekstualnych. Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii III, a to oznacza, że jest wartościowy przy rekonstrukcji historii tekstu NT[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Gregory datował fragment na VII wiek[3]. Obecnie INTF datuje go na VII wiek[4].

Kodeks został odkryty przez Tischendorfa na Synaju w 1859 roku. Tekst rękopisu Tischendorf wydał w 1860 roku w Notitia[5].

Gregory w 1908 roku dał mu siglum 0107[1]. Kurt Treu badał kodeks w 1966 roku[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Caspar René Gregory: Die griechischen Handschriften des Neuen Testament. Leipzig: J. C. Hinrichs'sche Buchhandlung, 1908, s. 40.
  2. 2,0 2,1 2,2 K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 121. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.)
  3. 3,0 3,1 3,2 Caspar René Gregory: Textkritik des Neuen Testaments. T. 1. Leipzig: Hinrichs, 1900, s. 88.
  4. INTF: Kodeks 0107 (GA). W: Liste Handschriften [on-line]. Münster Institute. [dostęp 2012-02-10].
  5. Caspar René Gregory: Textkritik des Neuen Testaments. T. 1. Leipzig: Hinrichs, 1900, s. 88.
  6. Kurt Treu, Die Griechischen Handschriften des Neuen Testaments in der USSR; eine systematische Auswertung des Texthandschriften in Leningrad, Moskau, Kiev, Odessa, Tbilisi und Erevan, T & U 91 (Berlin: 1966), pp. 27-28

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • K. v. Tischendorf: Notitia editionis codicis Bibliorum Sinaitici. Leipzig: 1860, s. 50.
  • Kurt Treu, Die Griechischen Handschriften des Neuen Testaments in der USSR; eine systematische Auswertung des Texthandschriften in Leningrad, Moskau, Kiev, Odessa, Tbilisi und Erevan, T & U 91 (Berlin: 1966), pp. 27-28.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • INTF: Kodeks 0107 (GA). W: Liste Handschriften [on-line]. Münster Institute. [dostęp 2012-02-10].
  • Uncial 0107 at the Wieland Willker, "Textual Commentary"