Kodeks 0148

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kodeks 0148
Uncial 0148 (Gregory-Aland).jpg

Obie strony fragmentu
Rodzaj Kodeks majuskułowy
Numer 0148
Zawartość Ewangelia Mateusza
Data powstania VIII wiek
Język grecki
Miejsce przechowywania Austriacka Biblioteka Narodowa
Rozmiary 21,5 × 16,5 cm
Typ tekstu mieszany
Kategoria III
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Kodeks 0148 (Gregory-Aland no. 0148) ε 51 (Soden)[1][2] – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, paleograficznie datowany na VIII wiek. Rękopis przechowywany jest w Wiedniu[3][4]. Tekst fragmentu jest cytowany w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu, opublikowany został w roku 2008.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Do dnia dzisiejszego zachowała się jedna karta kodeksu (21,5 na 16,5 cm) z tekstem Ewangelii Mateusza (28,5-19)[3]. Pergamin ma ciemną barwę z obu stron, pomimo tego tekst zachował się w dobrym stanie[5].

Tekst pisany jest dwoma kolumnami na stronę, w 24 linijkach w kolumnie[3][4], 14 liter w linijce. Litery są niewielkie, skryba stosuje punktację, przydech mocny oraz akcenty. Znaki diakrytyczne oznaczają koniec słów oraz fraz[6].

Nomina sacra pisane są skrótami. Fragment zawiera następujące skróty: ΙΣ (Jezus), ΙΝ (Jezusa), ΟΥΝΩ (niebo)[6].

Tekst[edytuj | edytuj kod]

Tekst kodeksu reprezentuje mieszaną tradycję tekstualną. Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii III[3], co oznacza, że jest ważny dla poznania historii tekstu Nowego Testamentu[7]. Warianty rękopisu o charakterze gramatycznym są wynikiem kopiowania ze słuchu[6].

Warianty tekstowe (względem NA27)
Mt 28,8 – απελθουσαι (odeszły) ] εξελθουσαι (odeszły)[8]
Mt 28,9 – brak ] ως δε επορευοντο απαγγειλαι τοις μαθεταις αυτου (a gdy szły, aby opowiedzieć to uczniom jego)[8]
Mt 28,9 – Ιησους (Jezus) ] ο Ιησους (Jezus)[8]
Mt 28,9 – υπηντησεν (zastąpił) ] απηντησεν (zastąpił)[8]
Mt 28,14 – επι (nad) ] υπο (przez)[8]
Mt 28,17 – brak ] αυτω (mu)[9]
Mt 28,18 – ουρανω (nieba) ] brak[9]
Mt 28,19 – ουν (więc) ] brak[9]

Pierwszy wariant z Mt 28,9 wspierany przez Kodeks Aleksandryjski, Kodeks Efrema, Codex Regius, rodzinę Lake'a i rękopisy bizantyńskiej tradycji tekstualnej[8].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Nieznane jest miejsce powstania rękopisu[5], uncjała jest charakterystyczna dla późnych bizantyjskich rękopisów, nie posiada cech uncjały koptyjskiej[6]. Sugerowana jest Syria. Fragment znaleziony został w Kubbat al-Chazna w Damaszku[10]. Pierwszy opis fragmentu sporządził Hermann von Soden w 1902 roku[2]. Na listę rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go C. R. Gregory w 1908 roku, oznaczając go przy pomocy siglum 0148[11]. Gregory nie widział fragmentu osobiście, oparł się na opisie Hermanna von Sodena[1].

Rękopis pisany jest późną uncjałą. Na późną datę wskazują znaki diakrytyczne[6]. Hermann von Soden datował fragment na VIII wiek[2]. Według Stanleya E. Portera oraz Wendy J. Porter z paleograficznego punktu widzenia możliwym jest zarówno VIII jak i IX wiek[12]. INTF datuje fragment na VIII wiek[4].

Tekst fragmentu długo nie był publikowany[13]. W 2008 roku Stanley E. Porter oraz Wendy J. Porter opublikowali faksymile fragmentu[14] oraz transkrypcję jego tekstu[10][5]. Cytowany jest w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu. W 27 wydaniu Nestle-Alanda (NA27) zaliczony został do grupy rękopisów cytowanych w pierwszej kolejności[15].

Rękopis jest przechowywany w Austriackiej Bibliotece Narodowej (Suppl. Gr. 106), w Wiedniu[3][4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Gregory 1908 ↓, s. 42.
  2. 2,0 2,1 2,2 von Soden 1902 ↓, s. 126.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Aland i Aland 1995 ↓, s. 122.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 INTF: Kodeks 0148 (GA). W: Liste Handschriften [on-line]. Münster Institute. [dostęp 2012-07-07].
  5. 5,0 5,1 5,2 Porter i Porter 2008 ↓, s. 94.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 Porter i Porter 2008 ↓, s. 95.
  7. Aland i Aland 1995 ↓, s. 106-159.
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 8,5 NA27 ↓, s. 86.
  9. 9,0 9,1 9,2 NA27 ↓, s. 87.
  10. 10,0 10,1 MPER N.S. 29 24 (Porter, Stanley E. / Porter, Wendy J.) Trismegistos
  11. Aland i Aland 1995 ↓, s. 174.
  12. Porter i Porter 2008 ↓, s. 94-95.
  13. J. Keith Elliott: A Bibliography of Greek New Testament Manuscripts. Cambridge University Press, 1998, s. 69. ISBN 0-521-35479-X.
  14. Porter i Porter 2008 ↓, s. Tafel XXII.
  15. NA27 ↓, s. 16*.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Grand Rapids, Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.)
  • Caspar René Gregory: Die griechischen Handschriften des Neuen Testament. Leipzig: J.C. Hinrichs'sche Buchhandlung, 1908, s. 42.
  • Eberhard et Erwin Nestle: Novum Testamentum Graece. communiter ediderunt: B. et K. Aland, J. Karavidopoulos, C. M. Martini, B. M. Metzger. Wyd. 27. Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, 2001. ISBN 978-3-438-05100-4. [NA27]
  • Stanley E. Porter, Wendy J. Porter: New Testament Greek Papyri and Parchments. Berlin - New York: Walter de Gruyter, 2008, s. 94–102. ISBN 978-3-11-020308-0.
  • Hermann von Soden: Die Schriften des Neuen Testaments, in ihrer ältesten erreichbaren Textgestalt hergestellt auf Grund ihrer Textgeschichte. T. 1. Berlin: Verlag von Arthur Glaue, 1902-1910.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • INTF: Kodeks 0148 (GA). W: Liste Handschriften [on-line]. Münster Institute. [dostęp 2012-07-07].