Kodeks rycerski
 |
Ten artykuł od 2010-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Kodeks rycerski – zbiór zasad etycznych, moralnych i zawodowych, którymi kierowali się rycerze. Charakter kodeksów rycerskich umiejscawia je wśród tzw. kodeksów deontologicznych. Przestrzeganie ich gwarantowało dobrą opinię i godne życie.
Istniały różne zbiory takich zasad – różniły się od siebie w zależności od epoki, geografii występowania, ustroju społeczno-politycznego bądź tradycji religijnych. W szczególności w dobie krucjat oraz w późnym średniowieczu pojawiły się próby kodyfikacji, lecz nigdy nie osiągnęły jakiegokolwiek ujednolicenia. W efekcie zasady rycerskie pozostawały prawem niepisanym, honorowym.
Opierały się one na kilku fundamentach pochodzących z niezależnych systemów etyczno-prawnych, wśród których wyróżnić można oddanie swojemu władcy, chrześcijańskie miłosierdzie (zwłaszcza odnoszące się do słabych, wdów, sierot) oraz zasady walki równego z równym.
Kodeks rycerski w punktach:
- Bądź zawsze oddany Bogu, Ojczyźnie, Panu.
- Nigdy nie bądź tchórzliwy.
- Bądź ambitny i podążaj do celu.
- Przegrane bitwy znoś z honorem.
- Bądź wzorem dla innych.
- Szanuj ludzi wokół siebie.
- Dobro i prawość przed niesprawiedliwością broń.
- Bądź hojny dla ludzi w potrzebie.
- Bądź wierny swym zasadom i ideałom.
- Nie krzywdź słabszych.
