Kodeks ucznia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kodeks ucznia – zbiór praw i obowiązków uczniowskich określający relacje między uczniem i nauczycielem w szkolnym procesie edukacyjnym obejmującym kształcenie i wychowanie, respektujący zasadę wspomagania rodziców w dziele wychowania. Znane są dwa kodeksy ucznia opracowane na szczeblu ministerstwa:

  • wydany przez Ministerstwo Oświaty i Wychowania 5 września 1975 r.
  • wydany przez Ministerstwo Edukacji Narodowej 19 lipca 1988 r.[1]

Powyższe zarządzenie pozbawiono mocy prawnej[2] i zobowiązano poszczególne szkoły do samodzielnego opracowania praw i obowiązków ucznia oraz nagród i kar: ,,(...) system kar i nagród stosowanych wobec ucznia, określony w statucie szkoły, nie może być sprzeczny z polskim i międzynarodowym prawem w zakresie praw człowieka, obywatela, praw dziecka, z ogólną normą państwa demokratycznego”. Opracowania te często zamieszczane są w statutach szkół pod nazwą kodeksu ucznia. Współodpowiedzialność Ministerstwa Edukacji Narodowej za wychowanie w placówkach oświatowych ustała z momentem uchylenia ,,Kodeksu ucznia” na mocy Zarządzenia nr 14 Ministra Edukacji Narodowej z dnia 19 czerwca 1992 roku[3]. Ranga kodeksu ucznia stanowi element dyskusji nad wychowaniem w polskich szkołach[4].

Podejście do kodeksów ucznia w poszczególnych krajach bywa różne. Przykładowo, w Chicago (USA) ,,Kodeks Ucznia” dla szkół publicznych ustanawia wydział oświaty tego miasta, który jako organ prowadzący (odpowiednik naszego kuratorium) czuwa zarazem nad przestrzeganiem ustaleń zawartych w tym dokumencie. Ów Kodeks Ucznia musi być zgodny z Kodeksem Szkolnym stanu Illinois. Na uwagę zasługuje fakt, że rodzice z dziećmi otrzymują kopię ,,Kodeksu Ucznia” wraz z ,,pokwitowaniem”, na którym są zobowiązani potwierdzić otrzymanie tego dokumentu, oraz złożyć pisemną deklarację przestrzegania zawartych w Kodeksie zasad.

Na ogół kodeksy ucznia występujące w odrębnej postaci składają się ze wstępu (preambuły), praw ucznia, obowiązków ucznia, nagród, kar oraz postanowień końcowych, zgodnie ze swoimi pierwowzorami[5][6].

Przypisy

  1. Dziennik Urzędowy MEN nr 6, poz. 42
  2. Zapytanie w sprawie kodeksu ucznia - gover.pl
  3. Dziennik Urzędowy MENiS Nr 4, poz.18/1992 r.
  4. Froissart Ferdynand ,,Projekt – Kodeks Ucznia”, Dyrektor Szkoły, Miesięcznik Kierowniczej Kadry Oświatowej, nr 1, Warszawa 2009.
  5. Kodeks Ucznia wprowadzony zarządzeniem Ministra Oświaty i Wychowania z dnia 8 sierpnia 1975 r. (nr DWI – 500 – 2/75).
  6. Kodeks Ucznia wprowadzony w formie załącznika do zarządzenia nr 38 Ministra Edukacji Narodowej z dnia 19 lipca 1988 r., Nowa Szkoła, Miesięcznik Ministerstwa Edukacji Narodowej, 1 stycznia 1989 nr 469.