Kokornak wielkolistny
| Kokornak wielkolistny | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | magnoliowe |
| Rząd | pieprzowce |
| Rodzina | kokornakowate |
| Rodzaj | kokornak |
| Gatunek | kokornak wielkolistny |
| Nazwa systematyczna | |
| Aristolochia macrophylla Lam. Encycl. 1:255. 1783 |
|
| Synonimy | |
|
A. durior Hill, A. sipho L'Hér. |
|
Kokornak wielkolistny (Aristolochia macrophylla Lam.) nazywany także ze względu na duże rozmiary "krzewem szlacheckim" – gatunek rośliny z rodziny kokornakowatych. Pochodzi z Ameryki Środkowej i Meksyku, rozprzestrzenił się również na Karaibach[2]. Jest uprawiany w różnych rejonach świata, również w Polsce.
Morfologia i biologia [edytuj]
- Pędy
- Młode pędy są zielone, nagie i gładkie, starsze szare, spękane.
- Kwiaty
- Duże (do 15 cm długości) purpurowe i zielone, o charakterystycznym i dość oryginalnym kształcie[3]. Wydzielają nieprzyjemny dla ludzi zapach zwabiający muchy, które je zapylają[3].
- Liście
- Sercowate, duże (do 30 cm długości i takiej samej szerokości), z wierzchu ciemnozielone i połyskujące, pod spodem sinozielone, o brzegu lekko pofalowanym. Ogonki liściowe długości do 7 cm owijają się wokół cieńszych podpór.
Zastosowanie [edytuj]
Roślina ozdobna, pnącze nadające się do sadzenia w miejscach półcienistych lub cienistych. Możliwe do uprawy na obszarach o ciepłym klimacie strefy 10-12, może być jednak uprawiany również w Polsce, ale jako roślina jednoroczna. Wymaga przepuszczalnej, próchnicznej gleby oraz rusztowania dla podtrzymania jego cienkich pędów. Rozmnaża się z nasion wysiewanych wczesną wiosną oraz z sadzonek wyprodukowanych przez ogrodników. Rozrasta się bardzo szybko. Roślina idealna do miejskich warunków: do sadzenia przy ogrodach, altanach, pergolach (pędy rośliny owijają się wokół podpór). Roślina odporna na mróz, przed zimą jednak zaleca się zabezpieczyć ją przed mrozem poprzez obsypanie ziemią, liśćmi lub igliwiem dolnej części rośliny do ~25-30 cm[4].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-05-29].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-03-26].
- ↑ 3,0 3,1 Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.
- ↑ Kokornak wielkolistny (pol.). 2013. [dostęp 2013-04-11].