Kokorycz żółta
| Kokorycz żółta | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Rząd | jaskrowce |
| Rodzina | makowate |
| Rodzaj | kokorycz |
| Gatunek | kokorycz żółta |
| Nazwa systematyczna | |
| Corydalis lutea (L.)DC. Flore Francaise 4 1805 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Kokorycz żółta (Corydalis lutea) – gatunek rośliny należący w systematyce Reveala do rodziny makowatych, w innej klasyfikacji zaliczany do rodziny dymnicowatych. Pochodzi ze środkowej Europy. W Polsce jest gatunkiem obcym przywleczonym w połowie XIX w. Została sprowadzona przez ogrodników i rozprzestrzeniła się w środowisku naturalnym jako zbieg z uprawy. Po raz pierwszy zanotowano ją w Kotlinie Żytawskiej. Obecnie występuje na rozproszonych stanowiskach w okolicach Szczecina, Oliwy, Ostródy, Gorzowa Wielkopolskiego, Wschowy, Bożejowa, Chełmka, Wrocławia, Bielska-Białej, Cieszyna. Status we florze Polski: kenofit, efemerofit.
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Łodyga
- Wzniesiona, silnie rozgałęziona, o wysokości 10-30(40) cm. Pod ziemią występuje kłącze.
- Liście
- Pierzasto złożone, liczne, bez wąsa. Przysadki o lancetowatym kształcie, różnym od kształtu liści.
- Kwiaty
- Żółte, wyrastające w gronach w kątach liści. Szypułka kwiatowa ma długość ponad 3 mm. Kwiaty mają ostrogę kilkakrotnie dłuższą od płatka, na końcu którego wyrasta.
- Owoce
- Torebka o długości do 1 cm.
- Gatunki podobne
- Kokorycz żółtawa. Ma również żółte kwiaty, ale przysadki podobne do liści, a ostroga kwiatów jest tej samej długości, co płatek.
Biologia i ekologia [edytuj]
Bylina, geofit.. Kwitnie od maja do września. Liczba chromosomów 2n=64. Zasiedla głównie siedliska ruderalne. Na stanowiskach występuje przeważnie w liczbie kilkudziesięciu osobników. Nie stanowi zagrożenia dla rodzimej flory.
Zastosowanie i uprawa [edytuj]
Uprawiana bywa jako roślina ozdobna sadzona na rabatach bylinowych i w ogrodach skalnych. W sprzyjających warunkach dobrze się rozsiewa i tworzy kobierce. Odporna na choroby, mróz i szkodniki, nie wymaga pielęgnacji. Rozmnażanie z nasion (najlepiej tuż po zbiorze), istnieje również możliwość dzielenia starszych roślin[2].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-04].
- ↑ Elżbieta Borkowska-Gorączko: Kokorycz żółta (pol.). 2013. [dostęp 2013-04-01].
Bibliografia [edytuj]
- Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
