Kokusai Ku-7

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kokusai Ku-7
Kokusai Ku-7
Dane podstawowe
Państwo  Japonia
Producent Nippon Kokusai Koku
Typ wojskowy średni szybowiec transportowy
Konstrukcja górnopłat dwubelkowy ze stałym podwoziem
Załoga 2
Historia
Data oblotu 1944
Dane techniczne
Wymiary
Rozpiętość 34,77 m
Długość 19,5 m
Powierzchnia nośna 110,37 m²
Masa
Własna 3536 kg
Użyteczna 7464 kg
Startowa 11.000 kg (max.)
Osiągi
Prędkość maks. 355 km/h
Prędkość holowania 200 km/h (max.)
Dane operacyjne
Przestrzeń ładunkowa
32 żołnierzy z pełnym oporządzenie
lub lekki czołg
lub działo kalibru 75 mm wraz z ciągnikiem
Użytkownicy
Cesarska Armia Japońska

Kokusai Ku-7 Manżuru (jap. 真鶴, dosł. Żuraw białoszyi, w kodzie wojsk alianckich - Buzzard) – średni szybowiec wojskowy z okresu II wojny światowej używany przez Cesarską Armię Japońską. Szybowiec charakteryzował się dwubelkowym kadłubem z centralną gondolą kadłubową z dwuosobową kabiną załogi i ładownią, do której sprzęt lub żołnierze dostawali się po odchyleniu do góry tyłu kadłuba. Ku-7 był największym szybowcem zaprojektowanym w Japonii.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Prace projektowe nad szybowcem rozpoczęto w 1942[1] w wytwórni Nippon Kokusai Koku przy współudziale instytutu naukowo badawczego Uniwersytetu Tokijskiego. Był to największy szybowiec zaprojektowany w Japonii[1].

Pierwszy lot prototypu odbył się sierpniu 1944, w warunkach bojowych szybowiec miał być holowany przez bombowce Nakajima Ki-49 lub Mitsubishi Ki-67[1]. Z powodu złego dla Japonii przebiegu wojny szybowiec nigdy nie został użyty bojowo i nie wyszedł poza fazę eksperymentalną[1]. Na jego podstawie zbudowano samolot transportowy Kokusai Ki-105[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 René J. Francillon: Japanese Aircraft of the Pacific War. s. 485.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]