Koleba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy Koleby jako schronienia w górach. Zobacz też: wagonik do transportu surowców.
Koleba

Koleba, koliba, kolyba – słowo pochodzenia wołoskiego (por. rum. coliba "chata"), w nazewnictwie podhalańskim (a także innym) słowo to ma 2 znaczenia:

  • koleba skalna – naturalne na ogół zagłębienie czy wnęka pod dużą skałą lub skałami, gdzie można się schronić przed deszczem lub przenocować. Często takie naturalne koleby zostały ulepszone przez dobudowanie murków z kamieni, zatkanie szczelin kamieniami, wyrównanie podłoża do spania. Taternicy i turyści używają słowa koleba tylko w tym rozumieniu. Niektóre koleby mają swoją indywidualną nazwę, np. Świnicka Koleba i opisane są w szczegółowych przewodnikach taternickich. Wiele koleb zostało zniszczonych przez pracowników parku narodowego, by uniemożliwić taternikom wykorzystywanie ich do noclegu[1].
Koliba beskidzka- rok 1724
  • koleba może być także synonimem słów szałas oraz bacówka i odnosić się do drewnianej chaty będącej schronieniem dla pasterzy owiec. Dla odróżnienia od skalnej koleby nazywana bywa wówczas kolebą pasterską. Koleba jako schronienie dla pasterzy wołów może być nazywana również kolebą wolarską[1]. Pojęcie koleba w niektórych regionach można też rozumieć jako zwykłą chatę[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Tak jak było opisane wyżej w artykule w języku rumuńskim słowo Coliba oznacza chata, pojęcie to jest standardowe także w Bułgarii (bg:Колиба). O nazewnictwie w Polsce możesz przeczytać w artykule Szałas