Kolej Lwowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Budynek zarządu Kolei Lwowskiej we Lwowie
Mapa regionalnego podziału kolei ukraińskich.

Kolej Lwowska (Львівська залізниця) – przedsiębiorstwo regionalne ukraińskich kolei państwowych, obsługujące 7 północno-zachodnich obwodów Ukrainyczerniowiecki, iwanofrankowski, lwowski, rówieński, tarnopolski, wołyński, zakarpacki.

Siedziba dyrekcji znajduje się we Lwowie. Organizacyjnie składa się z 5 terytorialnych dyrekcji przewozów kolejowych – iwanofrankowskiej (Івано-Франківська дирекція залізничних перевезень), lwowskiej, rówieńskiej, tarnopolskiej i użhorodskiej. W 2008 przedsiębiorstwo obsługiwało 4521 km szlaków, z tego 3207 km było zelektryfikowanych, oraz 354 stacje, z których 252 zajmowało się transportem towarowym. Oprócz tego obsługuje 19 kolejowych przejść granicznych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą linią kolejową, która została zbudowana na obecnym terytorium Ukrainy było połączenie Przemyśla ze Lwowem, które było przedłużeniem linii z Krakowa. Linia długości 98 km została zbudowana w 1861 z inicjatywy Leona Sapiehy przez Cesarsko-Królewskie Austriackie Koleje Państwowe (kaiserlich-königliche österreichische Staatsbahnen) i nosiła oficjalną nazwę Kolei galicyjskiej im. Karola Ludwika (KK Priv. Galizische Carl Ludwig-Bahn). W 1866 kolej osiągnęła Czerniowce, w 1869 Brody, w 1870 Tarnopol. W 1871 połączyła się z kolejami Imperium Rosyjskiego. Przed I wojną światową długość linii kolejowych wynosiła 2676 km.

W 2011 Kolej Lwowska uroczyście obchodziła 150-lecie działalności.

Przedsiębiorstwo utrzymuje Muzeum Historii Kolei Lwowskiej (Музей історії львівської залізниці) z siedzibą we Lwowie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]