Kolej Warszawsko-Petersburska
| Linia kolejowa | |
| Kolej Warszawsko-Petersburska Петербурго-Варшавская железная дорога |
|
| Dane podstawowe | |
| Zarządca | Główne Towarzystwo Rosyjskich Dróg Żelaznych |
| Rozstaw szyn | 1524 mm |
 Dworzec Warszawski w Sankt Petersburgu |
|
| Historia | |
| Lata budowy | 1851-1862 |
| Rok otwarcia | 15 grudnia 1862 |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Portal  Kolej |
|
Dworzec Warszawski w Petersburgu, pocz. XX wieku
.jpg)
.jpg)
Kolej Warszawsko-Petersburska (Петербурго-Варшавская железная дорога, Petierburgo-Warszawskaja żeleznaja doroga) – historyczna linia kolejowa łącząca Warszawę z Petersburgiem w Rosji. Była to druga linia kolejowa na ziemiach ówczesnego Królestwa Polskiego, otwarta w 1862.
Budowa linii kolejowej łączącej Petersburg – ówczesną stolicę Cesarstwa Rosyjskiego z Warszawą, będącą ośrodkiem administracyjnym Królestwa Polskiego (zaboru rosyjskiego), rozpoczęta została w 1851 ze środków rządu rosyjskiego. W 1852 na stanowisko zastępcy dyrektora budowy kolei został powołany polski inżynier Stanisław Kierbedź. Z powodu wojny krymskiej w 1853 budowa została wstrzymana po wykonaniu jedynie krótkiego odcinka Petersburg – Gatczyna. Po zakończeniu działań wojennych, budowę przejęło Główne Towarzystwo Rosyjskich Dróg Żelaznych. W grudniu 1862 ukończono budowę całej trasy: Petersburg – Gatczyna – Ługa – Psków – Dźwińsk – Wilno – Białystok – Łapy – Warszawa i oddano linię kolejową do użytku.
Była to druga linia kolejowa przebiegająca częściowo na ziemiach Królestwa Polskiego, po Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej, zarazem czwarta linia kolejowa w Cesarstwie Rosyjskim, a druga o przyjętej w Rosji jako standard szerokości toru 1524 mm.
Początkowo lokomotywy parowe dla kolei kupowano głównie w fabrykach zachodnioeuropejskich, dopiero pod koniec XIX wieku wprowadzono tam lokomotywy rosyjskie.
W 1895 Kolej Warszawsko-Petersburska została wykupiona i upaństwowiona przez rosyjski rząd carski, a w 1906 została połączona z Bałtyjsko-Pskowsko-Ryską żelazną drogą, tworząc Północno-Zachodnie Drogi Żelazne (Северо-Западные железные дороги, Siewiero-Zapadnyje żeleznyje dorogi).
Oprócz tego omawiana tutaj trasa kolejowa umożliwiła rozwój gospodarczy takim miejscowościom jak Białystok czy Łapy, gdzie powstał Zakład Naprawczy Taboru Kolejowego.
Galeria[edytuj]
-
Dworzec kolejowy w Aleksandrowie z 1860 (zdjęcie z 1900)
-
Budowa tunelu kolejowego w Kownie w XIX wieku
-
Most nad Niemnem w Kownie około 1864 roku
-
Most kolejowy w Grodnie w 1915 roku
Zobacz też[edytuj]
- Historia kolei w Rosji
- Kolej Warszawsko-Wiedeńska (otwarta 1845)
- Kolej Warszawsko-Bydgoska (otwarta 1862)
- Kolej Warszawsko-Terespolska (otwarta 1866)
- Kolej Iwangorodzko-Dąbrowska (otwarta 1885)
- Kolej Warszawsko-Kaliska (otwarta 1902)
- Historia kolei w Polsce
Bibliografia[edytuj]
- W.A. Rakow: Łokomotiwy otieczestwiennych żeleznych dorog 1845-1955 (Локомотивы отечественных железных дорог), Moskwa 1995, ISBN 5-277-00821-7.
