Kolej gondolowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kolej gondolowa na Stóg Izerski w ośrodku Ski & Sun

Kolej gondolowa – rodzaj kolei linowej, która wwozi turystów lub narciarzy na górną stację w kilkuosobowych wagonikach podwieszonych na linie nośno-napędowej. Poza wielkością wagoników, tym różni się od kolei kabinowej, że w przypadku tej ostatniej, dana kolej ma jedynie 2 kabiny, będące dla siebie przeciwwagą i przeważnie lina nośna jest nieruchoma, a dwie kabiny połączone są liną napędową. Na stacjach dolnej i górnej (lub większej liczbie) gondole są wyprzęgane i spowalniają swój ruch, co ułatwia wsiadanie i wysiadanie. Kolej gondolowa najczęściej może pomieścić 6 lub 8 osób. Niektóre koleje gondolowe posiadają dwie, lub trzy liny (napędowa, nośna). Najczęstsza prędkość gondoli to 5 lub 6 m/s.

W polskich ośrodkach narciarskich działają 3 koleje gondolowe:

i kolej kanapowo-gondolowa w Stacji Narciarskiej Zieleniec w Dusznikach-Zdroju (2015).

8 września 2013 w Parku Śląskim w Chorzowie uruchomiono kolejkę linową Elka z gondolami i kanapami, która zastąpiła na krótszym odcinku kolej krzesełkową działającą w latach 1967-2007.

1 października 2013 we Wrocławiu uruchomiono kolej gondolową o nazwie Polinka, kursującą nad Odrą pomiędzy głównym kampusem Politechniki Wrocławskiej na Wybrzeżu Wyspiańskiego a Geocentrum przy ulicy Na Grobli.