Kolej linowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kolej linowa – Kuźnice
Kolej linowa na Jaworzynę Krynicką
Wagonik kolejki wjeżdżający do budynku dolnej stacji na Górze Żar
Kolej gondolowa na Szyndzielni na tle Bielska-Białej

Kolej linowa – zespół powiązanych technicznie i technologicznie obiektów budowlanych i urządzeń służących do przewozu osób w pojazdach przemieszczających się po torze linowym przebiegającym ponad terenem[1].

Koleje linowe dzielą się na[1]:

Inne podziały:

  1. Podział ogólny
  2. Podział ze względu na olinowanie
  3. Podział ze względu na środek transportu
  4. Podział ze względu na ruch
    • ruch ciągły (koleje krzesełkowe, gondolowe, wyciągi narciarskie)
    • ruch wahadłowy (Kasprowy Wierch).

Obiekty budowlane kolei linowych stanowią[1]:

  • budynki stacji,
  • podpory trasowe,
  • fundamenty:
    • układów napędowych, przewojowych i napinających,
    • podpór trasowych.

Pierwszą kolejką linową o wielu podporach był linowy przenośnik kubełkowy konstrukcji Wybe Adama użyty do budowy szańców w Gdańsku w 1644 r. Pierwszą górską kolejką linową w Polsce była kolejka w Tatrach, z Kuźnic na Kasprowy Wierch przez Myślenickie Turnie. Została ona zbudowana w czasie 227 dni.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle kolejowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 1998 r. Nr 151, poz. 987, Dział VIII, Rozdział 2).