Szybka kolej miejska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Kolej miejska)
Skocz do: nawigacji, szukaj

Szybka kolej miejska (skrót SKM) – rodzaj systemu transportu kolejowego, przeznaczonego dla publicznej komunikacji pasażerskiej, którego działalność ograniczona jest do obszaru poszczególnych dużych miast i ich aglomeracji. Określenie to nie oznacza, że pojazdy poruszają się z wielką prędkością, lecz że teoretycznie przewozi pasażerów szybciej niż zrobiłby to autobus na tym samym odcinku.

Spis treści

[edytuj] Szybkie Koleje Miejskie na świecie

W Europie liczba systemów kolei miejskiej wynosi ponad 60. Dokładne oszacowanie nie jest możliwe, ponieważ wydzielone organizacyjnie systemy często zlewają się i zazębiają, jak np. w Szwajcarii, lub też świetnie działający system kolejowy z częstotliwościami typowymi dla skm, który obsługuje całe powierzchnie Belgii, Holandii, gdzie normą jest wysoka częstotliwość (pociągi z częstotliwościami dochodzącymi do 3 minut w szczycie) w obrębie aglomeracji.

Dla kolei miejskich charakterystyczne są prędkości handlowe 2–3 razy wyższe od osiąganych przez autobusy miejskie i duża częstotliwość kursowania pociągów.

W niektórych krajach działalność ta przynosi zyski (np. w Japonii prywatne koleje miejskie przynoszą średnio 22% zysku), jednak w Europie najczęściej korzystają z gminnego lub państwowego dofinansowania. W Tokio obsługiwany przez 29 przewoźników system kolei miejskich obsługuje aż 54% wszystkich podróży realizowanych przez mieszkańców i ma większy udział w rynku przewozowym niż motoryzacja indywidualna.

System kolei miejskiej w Berlinie (S-Bahn Berlin GmbH) przewozi rocznie 388,1 mln pasażerów, a więc więcej niż wszystkie koleje w całej Polsce razem wzięte (291 mln)[1]. Pociągi miejskie mają stałe relacje i częstości kursowania, a linie są ponumerowane. Na głównej linii Berlina pociągi kursują w szczycie nawet co 90 sekund. W Niemczech działa 17 takich systemów S-Bahn i wciąż powstają kolejne.

W krajach francuskojęzycznych używana jest nazwa Réseau express régional, RER. Największym systemem jest paryska RER, przewożąca pięcioma liniami (z licznymi rozgałęzieniami) 1,1 mld pasażerów rocznie.

[edytuj] Szybkie Koleje Miejskie w Polsce

[edytuj] Trójmiasto

Zmodernizowany skład SKM Trójmiasto

W Gdańsku, Sopocie, Gdyni i okolicznych miejscowościach funkcjonuje system SKM prowadzony przez przedsiębiorstwo PKP Szybka Kolej Miejska w Trójmieście. Po II wojnie światowej, dzięki otrzymanym z Berlina w ramach reparacji wojennych pociągom elektrycznym, odtworzono tu działającą w okresie przedwojennym kolej miejską (opartą wówczas o trakcję parową), a następnie rozbudowano ją na całą aglomerację Trójmiasta.

Mimo że trójmiejska SKM przewozi 16% całego ruchu wewnątrz aglomeracji i przynosi zyski (2,5 mln rocznie wraz z subwencjami), to proces jej prywatyzacji zatrzymał się. Modernizacja taboru przedsiębiorstwa SKM w Trójmieście obsługującego system jest powolna, brak jest rozwoju, zamykane są linie miejskie (np. do Brzeźna). Trójmiejska SKM kursuje ze średnią częstotliwością co 7,5 minuty w szczycie i oferuje 231 pociągów miejskich (wrzesień 2002) na dobę.

[edytuj] Aglomeracja Warszawska

Pociąg warszawskiej SKM

SKM WAW

Linie warszawskiej SKM

Szybka Kolej Miejska w Warszawie – miejskie przedsiębiorstwo obsługujace linie naziemnej szybkiej kolei miejskiej łączacej centrum Warszawy z jej przedmiesciami i obrzeżami. Obecnie obsługuje 3 trasy (linie S1, S2 i S9). Wraz z metrem tworzy zasadnicza sieć komunikacji miejskiej w Warszawie, uzupelnioną przez tramwaje i autobusy.
System biletowy zarządzany jest przez ZTM i jest identyczny jak w pozostałych miejskich środkach transportu w Warszawie.
SKM dysponuje taborem kolejowym typu 14WE, 19WE i 27WE.

W 2012 roku planowane jest przedłużenie obecnej linii S2 do wybudowanej juz stacji kolejowej pod terminalem 2 lotniska Chopina, a także uruchomienie nowej linii z MPL do Legionowa (kurs 1 raz na godzinę przez Dworzec Centralny).

15 marca 2010 ruszyła druga linia warszawskiej SKM. Połączenie ajencyjne do 2012 roku obsługiwały Koleje Mazowieckie. Linia nosi nazwę S9 i obecnie kursuje w relacji Warszawa Gdańska – Wieliszew.

1 września 2010 Zarządu Transportu Miejskiego w Warszawie po długiej przerwie wznowił kursowanie linii S1. Jest to trzecia linia warszawskiej SKM, która teraz kursuje na trasie Pruszków-Otwock

Aktualne trasy od 12.12.2010:
S1 - Pruszków-Otwock
S2 - Sulejówek Miłosna-Warszawa Zachodnia
S9 - Warszawa Gdańska-Wieliszew

Pociąg WKD

WKD

Schemat linii WKD

Warszawska Kolej Dojazdowa (WKD) – Najstarszy w Polsce system SKM. Warszawska WKD oferuje 128 pociągów na dobę (wrzesień 2011) jeżdżących po własnych (w pełni wydzielonych) torach na trasie Warszawa Śródmieście WKDGrodzisk Mazowiecki zasilanych napięciem 650V. Częstotliwość szczytowa wynosi 10-15 minut a pozaszczytowa 15-30 minut. Pociągi jeżdżą na trasie Warszawa Śródmieście WKDGrodzisk Mazowiecki/Milanówek. Między stacjami Warszawa Śródmieście WKDOpacz honorowane są bilety okresowe ZTM (również dobowe).

Koleje Mazowieckie (KM) – częstotliwość kursowania pociągów Kolei Mazowieckich na linii średnicowej w Warszawie (Warszawa Zachodnia – Warszawa Wschodnia) dochodzi w szczycie do 3 minut. Częstotliwość uzupełniana jest także składami SKM Warszawa. Dzięki Wspólnemu biletowi ZTM-KM-WKD posiadacze biletów okresowych (nie dotyczy biletów 20, 40, 60, 90 minutowych) mogą korzystać ze składów KM na terenie całej aglomeracji.

[edytuj] Aglomeracja Górnośląska

Zespoły elektryczne FLIRT na przystanku SKR Tychy-Miasto
Docelowy schemat SKR
Information icon.svg Osobny artykuł: Szybka Kolej Regionalna.

14 Grudnia 2008 roku, na terenie Aglomeracji Górnośląskiej w ramach I etapu budowy systemu transportowego SKR, została uruchomiona pierwsza trasa w relacji TychyKatowice. Po trasie tej jeżdżą głównie elektryczne zespoły trakcyjne Stadler FLIRT. Pociągi kursują w równym takcie co 30 min. W pociągach Szybkiej Kolei Regionalnej obowiązuje bilet pomarańczowy, jest to wspólny bilet na (PociągAutobusTrolejbus). Można również skorzystać z taryfy Przewozów Regionalnych. Od 12 grudnia niektóre pociągi Tychy-Katowice zostały wydłużone do stacji Sosnowiec Główny. Jednakże na odcinku Katowice – Sosnowiec wazne sa tylko bilety Przewozow Regionalnych.

[edytuj] Plany nowych SKM w Polsce

[edytuj] Wrocław

Information icon.svg Osobny artykuł: Wrocławska Kolej Aglomeracyjna .

Na zaawansowanym poziomie są prace nad utworzeniem kolei miejskiej typu S-Bahn we Wrocławiu. W lipcu 2010 roku Urząd Transportu Kolejowego przyznał tamtejszemu MPK licencję na przewozy kolejowe. Zgodnie z zapowiedziami pierwsza linia Wrocławskiej Kolei Miejskiej ma biec z Długołęki przez Wrocław Główny do Siechnic, a jej otwarcie planowane jest na koniec 2011 roku. Druga linia zaczynać będzie się na stacji Wrocław-Leśnica i przez Żerniki i Nowy Dwór docierać na do Wrocławia Głównego[2].

Plany oddania pierwszych odcinków kolei aglomeracyjnej w latach 2011-12[3][4]
Koncepcja sieci kolei aglomeracyjnej Wrocławia wg urzędu marszałkowskiego[5]

W lutym 2011 roku wrocławskie MPK ogłosiło, że w związku z remontem Dworca Głównego we Wrocławiu i czasowym wyłączeniem części peronów z eksploatacji bardziej prawdopodobne jest, aby jako pierwsza została uruchomiona linia z Leśnicy, a linia z Długołęki około połowy 2012 roku.

Zapowiadana przez MPK częstotliwość kursowania składów ma wynosić 30 minut w ciągu dnia i 15 minut w godzinach szczytu komunikacyjnego. W pociągach w granicach miasta będą obowiązywały takie same bilety jak w autobusach i tramwajach, będzie można przy dodatkowej opłacie poruszać się także pociągami Kolei Dolnośląskich.

W ramach I etapu wprowadzania Wrocławskiej Kolei Miejskiej planuje się wybudowanie kilku przystanków kolejowych, tak by odległości między nimi wynosiły 1,5 – 2 km, a także budowę połączeń pomiędzy siecią kolejową i tramwajową. W ramach tego etapu kolej miejska miałaby dotrzeć m.in. do Portu Lotniczego i Centrum EIT+ na Praczach Odrzańskich, a także odługować miejscowości położone pod Wrocławiem: Kąty Wrocławskie, Sobótkę, Strzelin, Jelcz Laskowice, Oleśnicę, Oborniki Śląskie i Środę Śląską. Celem jest uruchomienie w 2014 roku (w ramach etapu II) tramwaju dwusystemowego poruszającego się po mieście po torach tramwajowych, a po za miastem korzystającego z torów kolejowych. Opracowane zostały wstępne trasy wspomnianego tramwaju łączące miejscowości położone w odległości ok. 20 km od Wrocławia (Kobierzyce, Oborniki Śląskie, Siechnice).

Ostatnim III etapem realizowanym około 2020 roku jest wydrążenie pod ścisłym centrum miasta średnicowego tunelu kolejowego o długości ok. 6 km oraz budowa intermodalnego węzła Wrocław Port Lotniczy dzięki budowie linii średnicowej pod lotniskiem.

Całkowity koszt wdrożenia Wrocławskiej Kolei Miejskiej obliczony został na 2-3 mld złotych[6].

[edytuj] Pozostałe miasta i aglomeracje

Podjęto ponadto decyzję w sprawie powstania systemu SKM w Bydgoszczy i ToruniuBiTCity[7], w Krakowie oraz w ŁodziŁódzka Kolej Aglomeracyjna (powstała specjalna spółka, przyznano już unijne dofinansowanie na modernizację istniejących i budowę nowych przystanków oraz na zakup taboru).

Rozważane są systemy SKM w Szczecinie, Poznaniu, Lublinie, Białymstoku, Rybnickim Okręgu Węglowym oraz LGOMie.

[edytuj] Możliwości rozwoju

Według opinii ekspertów, takie systemy komunikacyjne są ekonomicznie możliwe w każdej większej polskiej aglomeracji, tylko że w tym celu konieczna jest liberalizacja tego segmentu rynku i poprawienie kiepskiego zwykle w obszarach miejskich stanu infrastruktury kolejowej PLK. Przykładem tego typu zachowania jest stworzenie odrębnego, nowego podmiotu dla SKM w Warszawie.

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach