Koleje Kosowa
| Koleje Kosowa Hekurudhat e Kosovës |
|
 Pociąg pasażerski Kolei Kosowa (HK) prowadzony lokomotywą spalinową Nohab Di 3
|
|
| Forma prawna | spółka akcyjna |
| Data założenia | 2005 |
| Data likwidacji | 2011 |
| Lokalizacja |  Kosowo |
| Siedziba | Prisztina |
| Ważni akcjonariusze | skarb państwa Kosowa |
| Branża | transport |
| Produkty | transport kolejowy |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa | |
Koleje Kosowa (ang. Kosovo Railways, srb. Kosovske Železnice, alb. Hekurudhat e Kosovës, HK) − kolejowe przedsiębiorstwo transportowe prowadzące działalność gospodarczą na terytorium Kosowa w latach 2005–2011.
Historia [edytuj]
Sieć kolejowa na terytorium obecnej Republiki Kosowa została zbudowana w latach 1874–1963[1]. Do 1999 roku znajdowała się w zarządzie operatora kolejowego Federalnej Republiki Jugosławii. W 1999 roku została przejęta w administrowanie przez UNMIK, która wykorzystywała ją głównie do prowadzenia transportów zaopatrzeniowych dla jednostek wojsk pokojowych KFOR[2].
W 2005 roku dotychczasowa kolej podległa UNMIK została przekształcona w niezależne, cywilne przedsiębiorstwo transportowe pod nazwą Koleje Kosowa (HK)[3]. W 2008 roku spółka przeszła na własność władz lokalnych terytorium Kosowa i zajmowała się zarządem transportu kolejowego w Rebublice Kosowa. W 2010 roku decyzją władz Rebubliki Kosowa o wdrożeniu procesu liberalizacji rynku kolejowego została poddana procesowi restrukturyzacji. W 2011 roku Koleje Kosowa (HK) podzielono na dwie spółki: przewoźnika kolejowego (TrainKos) i zarządcę infrastruktury kolejowej (InfraKos)[4].
Charakterystyka [edytuj]
W 2008 roku infrastruktura zarządzana przez Koleje Kosowa składała się z około 450 kilometrów niezelektryfikowanych linii kolejowych o rozstawie 1435 mm, maksymalnej dopuszczalnej prędkości 70 km/h i maksymalnym nacisku na oś 22,5 tony. 333 kilometry linii dopuszczone były do obsługi ruchu pasażerskiego. Sieć HK podzielona była na cztery linie kolejowe[5]:
- Leshak – Hani i Elezit
- Podujevë – Fushë Kosovë
- Fushë Kosovë – Pejë
- Klinë – Prizreni
Tabor trakcyjny HK stanowiło kilkanaście spalinowozów. Były to lokomotywy: General Motors EMD G16, General Motors JT38CW-DC, Nohab Di 3a, Nohab Di 3b, Vossloh G 1700–2 BB oraz MDD 3. Do Kolei Kosowa należało około 30 wagonów pasażerskich i około 70 wagonów towarowych. Ponadto wykorzystywały one wagony motorowe Y1 i ALN 668[6].
Kolej HK zajmowała się głównie przewozami towarowymi. Znaczną część ruchu stanowiła obsługa importu z Macedonii i eszelonów KFOR. Ponadto sieć kolejowa HK wykorzystywana była w transporcie urobku z kosowskich kopalni i obsłudze zakładów przemysłowych.
Kolej Kosowa obsługiwała trzy pociągi pasażerskie jeżdżące regularnie dwa razy dziennie w relacjach:
Przypisy
- ↑ Sejdi Hoxha: Building of Kosovo Railways network, condition for Single South East European Railway Area Network (ang.). summit.club-feroviar.ro, 2011-10-05. [dostęp 2012-11-24].
- ↑ Kosovo Railways (HK) (ang.). W: Jane's World Railways [on-line]. janes.com, 2011-10-27. [dostęp 2012-11-24].
- ↑ KOSOVO RAILWAYS (ang.). worldbank.org. [dostęp 2012-11-24].
- ↑ We want to have an interoperable network in order to attract different EU operators (ang.). railwaypro.com. [dostęp 2011-11-24].
- ↑ Xhevat Ramosaj: Kosovo Railways JSC (ang.). ec.europa.eu, 2009-05-06. [dostęp 2012-11-24].
- ↑ Theo Stolz: Kosovo Railways - Hekurudhat e Kosovës (HK) (niem.). W: Chemins de fer - Eisenbahnen - Railways [on-line]. le-rail.ch. [dostęp 2012-11-10].
|
|||||||
