Kolejka Parkowa Maltanka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Linia kolejowa
Kolejka Parkowa Maltanka
Dane podstawowe
Zarządca Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Poznaniu Sp. z o.o.
Długość 3,85 km
Rozstaw szyn 600 mm
Zdjęcie LK
Pociąg na stacji "Maltanka" ciągnięty przez lokomotywę Wls40-100
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Transport szynowy
Pociąg ciągnięty przez lokomotywę Wls50-1563
Stojący na bocznicy, nieużywany tendrzak Tx26-423 z 1926 roku
Wagon spalinowy MBxc1-41 "Ryjek" w zajezdni przy ul. Fortecznej
Ruszający ze stacji "Maltanka" pociąg ciągnięty przez parowóz Borsig Bn2t 11458 z 1925 roku

Kolejka Parkowa Maltanka (popularnie zwana Maltanką) – linia kolejowa o torze szerokości 600 mm leżąca w obrębie Poznania o całkowitej długości torów 3850 m. Należy do Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego w Poznaniu Sp. z o.o. Kursuje pomiędzy rondem Śródka a Nowym Zoo, przewożąc rocznie około 200 tysięcy pasażerów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza, Harcerska Kolejka Dziecięca, o torze szerokości 600 mm powstała w Poznaniu w 1956[1]. Jej licząca 1,5 km trasa biegła między Ogrodem Jordanowskim a Łęgami Dębińskimi. W momencie, gdy postanowiono wybudować trasę Hetmańską dla II ramy komunikacyjnej miasta, okazało się, że trasa kolejki koliduje z nową drogą. W związku z tym postanowiono ją przenieść na Maltę, która właśnie była zagospodarowywana. Kolejkę, pod nazwą "Maltanka", otwarto ponownie 21 lipca 1972[1]. Od tego momentu kolejką zarządza MPK. W 1998 nazwę zmieniono na Maltańska Kolej Dziecięca, natomiast w 2002, w roku jubileuszu 30-lecia, kolejka otrzymała obecną nazwę Kolejka Parkowa Maltanka. 15 stycznia 2010 grupa miłośników kolei z Poznania w jednej z restauracji na Malcie zawiązała klub SPM Maltanka, który pomaga w pracach na kolejce i promuje ją. Z okazji 40-lecia kolejka otrzymała oficjalne logo, które zostało wybrane przez jury w konkursie[2][3][4][5].

Przystanki[edytuj | edytuj kod]

Ruch pociągów[edytuj | edytuj kod]

Linia jest wyposażona w czynną blokadę półsamoczynną opartą na sygnalizacji świetlnej, sterowaną z nastawni za pomocą pulpitów kostkowych na stacjach końcowych (Maltanka i Zwierzyniec). Każda nastawnia obsługuje blokadę na swojej pętli, oraz semafory głowicy wjazdowej od swojej strony na mijankę Balbinka. Bocznica do lokomotywowni jest obsługiwana zwrotnicą ręczną zamykaną na klucz, chroniona takimiż wykolejnicami, oraz odcinkiem izolowanym włączonym w blokadę stacyjną. Bocznica dodatkowa na Maltance jest obsługiwana zwrotnicą elektryczną i chroniona odcinkiem izolowanym włączonym w blokadę stacyjną. Sygnalizacja czynna jest w okresie kursowania pociągów. Na okres zimowy nastawnia Zwierzyniec, mieszcząca się w budynku kontenerowym, jest zabierana do zajezdni tramwajowej przy ulicy Fortecznej, z obawy przed dewastacją.

Czynny tabor[6][edytuj | edytuj kod]

Nieczynny tabor[edytuj | edytuj kod]

Wagony przekazane do innych kolei[edytuj | edytuj kod]


Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]