Kolisty Żleb
Kolisty Żleb – boczna, wschodnia odnoga Doliny Kościeliskiej, umownie odgałęziająca się naprzeciw Skały Sowa. W obrębie Kolistego Żlebu znajdują się Organy, Rękawica, Biała Turnia i Czarna Turnia, a także kilka wylotów jaskiń. W górnej części żlebu położony jest Kolisty Kocioł, od południa ograniczony Czarnym Murem.
Kolejne piętra dolinki oddzielone są progami o różnej wysokości (najwyższy ok. 30 m), wszystkie jednak da się ominąć bez większych trudności. Żleb jest bardzo stromy, zawalony przewróconymi drzewami i ma dziki wygląd. Większą część Kolistego Żlebu porasta niemal pierwotny i w wielu miejscach urwiskowy las. Jest to ostoja dzikich zwierząt. Kolisty Żleb zawdzięcza swoją nazwę specyficznej budowie geologicznej – oglądany ze Stołów (skąd jest najlepiej widoczny), leżących po przeciwnej stronie Doliny Kościeliskiej, przypomina odwróconą literę U (w górnej części zamknięty jest skalnym amfiteatrem). Stanowi obszar ochrony ścisłej.
[edytuj] Bibliografia
- Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „Wit” S.c., 2004. ISBN 83-915-737-9-6.
- Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13184-5.
