Kolo Touré

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kolo Touré
Kolo Toure 2008.jpg
Imię i nazwisko Kolo Habib Touré
Data i miejsce
urodzenia
19 marca 1981
Bouaké, Wybrzeże Kości Słoniowej 
Pozycja środkowy obrońca
Wzrost 183 cm[1]
Masa ciała 76 kg[1]
Informacje klubowe
Obecny klub Liverpool
Numer 4
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2002–2009
2009–2013
2013–
Arsenal
Manchester City
Liverpool
225 (9)
82 (2)
20 (0)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2000–  Wybrzeże Kości Słoniowej 109 (6)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 13 czerwca 2014 r.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 13 czerwca 2014 r.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Kolo Habib Touré (ur. 19 marca 1981 w Bouaké) – piłkarz z Wybrzeża Kości Słoniowej grający na pozycji środkowego obrońcy w Liverpoolu. Jego brat, Yaya Touré, również jest piłkarzem. Miał brata Ibrahima, który zmarł w 2014 roku. Swoją karierę zaczynał w roku 2000 w juniorskim zespole ASEC Abidżan. Dwa lata później, przeszedł do Arsenalu. 29 lipca 2009 roku podpisał kontrakt z Manchesterem City.

W reprezentacji swojego kraju wystąpił przeszło sto razy. W kadrze zadebiutował w roku 2000.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Kolo Touré wraz z młodym kibicem

Początki[edytuj | edytuj kod]

Kolo Touré urodził się w Bouaké, ponad siedemsettysięcznej miejscowości w środkowej części Wybrzeża Kości Słoniowej. Swoją karierę piłkarską rozpoczął w roku 2000 w drużynie juniorów klubu z byłej stolicy kraju - ASEC Abidżan. Występował tam aż do roku 2002, po czym rozpoczął karierę w Europie.

Arsenal[edytuj | edytuj kod]

O Touré Arsenal dowiedział się poprzez belgijską drużynę KSK Beveren, którą Kanionierzy mają powiązania. Do drużyny z Emirates Stadium przeszedł w lutym 2002 roku za kwotę 150 tysięcy funtów po daniu mu pozwoleniu na pracę, z czym nie było problemów, ponieważ wcześniej zaliczył debiut w reprezentacji. W debiutanckim sezonie nie zagrał w pierwszym zespole ani jednego spotkania, mimo to wraz z drużyną zdobył Tarczę Wspólnoty. 11 sierpnia tego samego roku w meczu w ramach Tarczy Wspólnoty z Liverpoolem zadebiutował w wyjściowym składzie. W Premier League zadebiutował tydzień później, kiedy to zagrał w meczu z Birminghamem City. 1 września w wygranym 4:1 ligowym meczu z Leeds United zdobył pierwszą bramkę dla Arsenalu. 12 listopada w spotkaniu z PSV Eindhoven dostał swoją pierwszą w karierze czerwoną kartkę. W tym roku zdobył Puchar Anglii. Od tego sezonu stał się jednym z podstawowych piłkarzy swojej ekipy i grał w linii obrony między innymi z Solem Campbel'em. Rozgrywki te zakończył z dwudziestoma sześcioma ligowymi meczami i siedmioma pucharowymi.

W następnych rozgrywkach wystąpił już w trzydziestu siedmiu ligowych pojedynkach a jego drużyna zakończyła sezon na pierwszym miejscu w tabeli co dało jej tytuł Mistrza Anglii. Drugim sukcesem, który osiągnął Touré w tym sezonie było zdobycie Tarczy Wspólnoty poprzez wygranie 3:1 z Manchesterem United w finale tych rozgrywek. W sezonie 2004/05 o miejsce w obronie Arsenalu wraz z Campbellem walczył z Phillippem Senderosem oraz z Pascalem Cyganem. W tych rozgrywkach zdobył także po raz drugi Puchar kraju pokonując w finale w serii rzutów karnych Manchester United, on sam zagrał od pierwszej minuty tego spotkania.

Touré jako kapitan Arsenalu w sezonie 2007/08

W następnym sezonie z powodu kontuzji Sola Campbella Touré w linii obrony grał z Senderosem. Arsenal po jego golu strzelonym w półfinale Ligi Mistrzów awansował do finału, w którym zmierzył się z FC Barceloną. Mecz zakończył się porażką Arsenalu 2:1 po golach Eto'o i Bellettiego, honorowe trafienie dla jego ekipy zaliczył jego partner z obrony, Sol Campbell. W tych rozgrywkach Arsenal stracił tylko cztery bramki oraz odniósł passę dziesięciu zwycięstw z rzędu, co do dziś jest rekordem. Po pokonaniu Juventusu otrzymał przydomek Afrykański Fabio Cannavaro.

W następnym sezonie otrzymał koszulkę z numerem 5, którą nosił wcześniej Martin Keown. W sierpniu 2006 roku podpisał nowy, czteroletni kontrakt z Arsenalem, według którego zarabiał około 70 tysięcy funtów tygodniowo, po czym powiedział:

Quote-alpha.png
W tym klubie chcę pozostać do końca mojej piłkarskiej kariery. Nie chciałym nigdy opuszczać tego miejsca, ponieważ kocham grać tutaj w piłkę, a co najważniejsze moja rodzina się tutaj zadomowiła[2]
Quote-alpha.png
Ten klub jest fantastyczny i ma wielki potencjał. Za każdym razem kiedy gram kibice wspierają mnie duchowo i dopingują z każdej strony[2]

Touré zajął także w plebiscycie na najlepszego piłkarza Arsenalu trzecie miejsce zaraz po Gilberto Silvie i Cescu Fàbregas. Rozgrywki w sezonie 2006/07 zakończył z trzydziestoma ligowymi występami, jednym pucharowym oraz dziesięcioma w europejskich pucharach.

W następnym sezonie został wicekapitanem drużyny, którym wcześniej był Gilberto Silva. Pierwszy raz kapitanem Arsenalu był w wygranym 6:3 spotkaniu Carling Cup z Liverpoolem. Kapitanem był również podczas półfinałowego meczu z Tottenhamem Hotspur. Arsenal doszedł również do finału tych rozgrywek, w którym przegrał 2:1 z Chelsea. W doliczonym czasie gry Touré otrzymał czerwoną kartkę. Kolo tworzył duet środkowych obrońców wraz z Willamem Gallasem. 20 października 2007 roku w meczu z Boltonem Wanderers zdobył bramkę z rzutu wolnego. Sezon ten zakończył z trzydziestoma ligowymi występami, dwoma pucharowymi oraz dziewięcioma w europejskich pucharach. Arsenal rozgrywki Premier League zakończył na trzecim miejscu. 10 stycznia 2009 roku został mianowany na tymczasowego kapitana zespołu[3]. Sezon 2008/2009 zakończył z 29 ligowymi występami.

Manchester City[edytuj | edytuj kod]

Touré w barwach Manchesteru City

29 lipca 2009 roku podpisał czteroletni kontrakt z Manchesterem City opiewający na 16 milionów funtów[4]. Trener Mark Hughes ustanowił go kapitanem. W nowym klubie zadebiutował 15 sierpnia w meczu ligowym z Blackburn Rovers. 7 listopada w spotkaniu z Burnley (3:3) zdobył pierwszą ligowa bramkę dla Manchesteru City[5]. W jego pierwszym sezonie w klubie zajął piąte miejsce, tracąc tylko trzy punkty za Tottenhamem Hotspur. 2 lipca 2010 roku do City dołączył jego brat Yaya, za którego klub zapłacił około 24 miliony funtów[6].

Na początku sezonu 2010/11 trener Roberto Mancini zabrał mu opaskę kapitańską i dał ją Carlosowi Tevezowi. Jednak pozostawał w planach trenera, który regularnie stawiał na niego w linii defensywy. 20 grudnia 2010 roku został wyrzucony z boiska w przegranym meczu z Evertonem. 3 marca 2011 roku ujawniono, że w organizmie Toure wykryto niedozwolone środki dopingowe i został zawieszony[7]. Światowa Agencja Antydopingowa zawiesiła go na sześć miesięcy[8]. W sezonie 2011/12 zagrał 14 spotkań w barwach Citizens i zdobył pierwsze od 44 lat mistrzostwo Anglii dla klubu.

Liverpool F.C.[edytuj | edytuj kod]

28 maja 2013 roku, po wygaśnięciu kontrakty z the Citizens, ogłoszono porozumienie pomiędzy zawodnikiem a Liverpoolem. Na jego mocy po otwarciu okna transferowego 1 lipca Touré ma podpisać kontrakt z the Reds[9].

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Aktualne na dzień '6 kwietnia' 2014 r.

Liga Puchar Puchar ligi R. kont. Łącznie
Sezon Klub Liga M G M G M G M G M G
2002/03 Arsenal Premier League 26 2 5 0 1 0 7 0 40[a] 2
2003/04 37 1 5 2 2 0 10 0 55[b] 3
2004/05 35 0 6 1 0 0 8 0 50[c] 1
2005/06 33 0 0 0 0 0 12 1 46[d] 1
2006/07 35 3 4 1 4 0 10 0 53 4
2007/08 30 2 2 0 0 0 9 0 41 2
2008/09 29 1 3 0 0 0 9 0 41 1
2009/10 Manchester City 31 1 1 0 3 1 35 2
2010/11 22 1 2 0 0 0 5 0 29 1
2011/12 14 0 3 0 0 0 3 0 20 0
2012/13 15 0 2 0 1 0 0 0 18 0
2013/14 Liverpool 20 0 2 0 2 0 24 0
Łącznie w karierze 327 11 35 4 13 1 73 1 452 17

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Wybrzeża Kości Słoniowej zadebiutował w kwietniu 2000 roku w meczu z reprezentacją Rwandy. W styczniu 2006 roku wystąpił we wszystkich sześciu meczach Pucharu Narodów Afryki, na którym jego reprezentacja dotarła do finału, w którym przegrała w rzutach karnych z Egiptem. W tym samym roku został powołany przez Henriego Michela do kadry na mundial. Na niemieckich boiskach Słonie nie awansowały do fazy pucharowej, zajmując w swojej grupie trzecią lokatę a on sam zagrał w dwóch meczach. 8 października tego samego roku w wygranym 5:0 meczu eliminacji do PNA 2008 z Gabonem zdobył swoją pierwszą bramkę w kadrze. W finale PNA 2012 nie wykorzystał rzutu karnego.

Uwagi

  1. W tym jeden mecz o Tarczę Wspólnoty.
  2. W tym jeden mecz o Tarczę Wspólnoty.
  3. W tym jeden mecz o Tarczę Wspólnoty.
  4. W tym jeden mecz o Tarczę Wspólnoty.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Profil piłkarza na stronie premierleague.com
  2. 2,0 2,1 Toure podpisuje nowy kontrakt!. Kanionierzy.com, 24 października 2006. [dostęp 15 listopada 2008].
  3. Toure będzie kapitanem. Tylko Piłka, 10 stycznia 2009. [dostęp 10 stycznia 2009].
  4. Toure completes Man City switch (ang.). BBC Sport, 29 lipca 2009. [dostęp 29 lipca 2009].
  5. Games played by Kolo Toure in 2009/2010 (ang.). Soccerbase. [dostęp 2009-11-21].
  6. City complete Toure deal (ang.). ESPN, 2010-07-02. [dostęp 2013-05-28].
  7. Manchester City defender Kolo Toure fails drugs test (ang.). BBC Sport, 2011-03-04. [dostęp 2013-05-28].
  8. Toure banned for six months (ang.). ESPN, 2011-05-26. [dostęp 2013-05-28].
  9. Reds agree Toure deal (ang.). Liverpool FC, 2013-05-28. [dostęp 2013-05-28].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]