Kolonialny Order Gwiazdy Włoch

Kolonialny Order Gwiazdy Włoch (wł. Ordine coloniale della Stella d'Italia, OCSI) – istniejące od 1914 do 1946 odznaczenie monarchii włoskiej.

Oznaka orderu

Spis treści

1 Historia
2 Insygnia
3 Zobacz też
4 Bibliografia

Historia [edytuj]

Order został ustanowiony 18 stycznia 1914 roku przez króla Wiktora Emanuela III i był przyznawany za zasługi zdobyte w koloniach włoskich w Afryce, szczególnie w Libii, która w tym roku stała się kolonią Włoch. Przeznaczony był głównie dla tubylców, którzy odnieśli zasługi przy umocnieniu panowania włoskiego w Afryce. Otrzymał pięć klas według tradycyjnego schematu Legii Honorowej:

Kawaler Krzyża Wielkiego (Cavaliere di Gran Croce).
Wielki Oficer (Grande ufficiale);
Komandor (Commendatore)
Oficer (Ufficiale),
Kawaler (Cavaliere)

Ilość odznaczonych podlegała surowym ograniczeniom: order mogło mieć najwyżej 150 Kawalerów, 50 Oficerów, 20 Komandorów, 7 Wielkich Oficerów i 4 Kawalerów Wielkiego Krzyża.

W roku 1943, po klęsce wojennej Włoch w Afryce, order zaprzestano nadawać, w 1946 wygasł ostatecznie wraz z upadkiem monarchii we Włoszech.

Insygnia [edytuj]

Insygnia orderu to oznaka i gwiazda I. i II. klasy. W tamtych czasach nie nadawano nie-chrześcijanom orderów w formie krzyża, a więc jako oznakę wybrano pięcioramienną, emaliowaną na biało gwiazdę, w której środkowym medalionie awersu znajdował się ukoronowany złoty monogram założyciela "VE III" w czerwonym polu, otoczony zielonym kręgiem z datą "1911", zaś w medalionie rewersu złoty napis "Al merito coloniale" w czerwonym polu. Zawieszką dla klas 1 - IV była złota korona królewska, oznaka V. klasy zawieszki nie posiadała. Wstążka orderu była czerwona z obustronnymi zielono-białymi bordiurami. Gwiazda I. klasy była złota, ośmiopromienna z nałożonym na nią awersem oznaki, nieco mniejsza gwiazda II.klasy była srebrna.