Kolory liturgiczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Stuły w podstawowych kolorach liturgicznych

Kolory liturgiczne – w chrześcijaństwie uznawane są za symbole liturgiczne, i mają uzewnętrznić charakter sprawowanych obrzędów, a także wyrazić dynamikę roku liturgicznego. Stosowanie kolorów liturgicznych dotyczy przede wszystkim szat liturgicznych oraz wystroju kościoła.

Kolory liturgiczne i czas ich stosowania w Kościele katolickim obrządku rzymskiego (łacińskiego):

Oprócz wymienionych kolorów dopuszcza się stosowanie w celebracjach bardziej uroczystych stosowanie szat bardziej okazałych, choćby nie były w kolorze dnia. Przede wszystkim stosuje się szaty złote i srebrne dla podkreślenia rangi najważniejszych świąt i uroczystości

Sprawę kolorów liturgicznych w Kościele katolickim reguluje Ogólne wprowadzenie do Mszału Rzymskiego.

W Kościołach ewangelickich i anglikańskich symbolika kolorów jest bardzo zbliżona.

Tradycja bizantyjska (np. Cerkiew Greckokatolicka) używa pięciu kolorów liturgicznych:

  • białego (srebrnego) na największe święta takie jak Pascha (Wielkanoc) czy Boże Narodzenie
  • żółtego (złotego) najczęściej w czasie roku liturgicznego
  • czerwonego szczególnie w wielkim poście a także na pogrzebach
  • niebieskiego w czasie świąt maryjnych
  • zielonego raz w roku w święto Pięćdziesiątnicy (Zasłanie Ducha Świętego)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów: Rzeczy potrzebne do sprawowania mszy świętej (pol.). W: Ogólne wprowadzenie do Mszału Rzymskiego z trzeciego wydania Mszału Rzymskiego, Rzym 2002 [on-line]. KKBiDS, 6 listopada 2003. [dostęp 2012-03-12].