Komórka płomykowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Komórka płomykowa, komórka terminalna – nazwa prostego aparatu wydalniczego występującego w filtrującym układzie protonefrydialnym niektórych bezkręgowców. Ma buławkowaty lub gruszkowaty kształt. Składa się z komórki terminalnej i kanałowej. Pierwsza jest zakończona jedną wicią (tzw. solenocyt) lub wieloma wiciami (tzw. cyrtocyt) zwróconymi do wewnątrz, w stronę kanalika, ułożonymi na kształt płomyka, którego ruch powoduje ruch cieczy dyfundującej z parenchymy do światła kanalików. Druga komórka tworzy przewód wydalniczy. Obydwie komórki są ze sobą żeberkowato połączone i tworzą aparat filtracyjny.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]