Komórki Clary

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Komórki Clary - nieorzęsione i nieśluzowaciejące komórki sekrecyjne występujące w oskrzelikach, czyli w najmniejszych kanałach prowadzących powietrze do pęcherzyków płucnych.

Komórki Clary są charakterystyczne ze względu na występujące po stronie apikalnej kopulaste wybrzuszenia cytoplazmy oraz liczne mikrokosmki. Podstawową funkcją tych komórek jest ochrona nabłonka oskrzelików i pęcherzyków płucnych. Spełniają one tę rolę wydzielając do światła oskrzelików kilka specyficznych związków chemicznych. Pierwszym z tych związków jest białkowy inhibitor elastazy, znany jako elafina, który zapobiega rozwojowi rozedmy. Poza tym wydzielane są też należące do surfaktantów apoproteiny A i B zapobiegające zlepianiu się podczas wydechu pęcherzyków płucnych. Uważa się także, że komórki te odpowiedzialne są za detoksykację szkodliwych związków wciągniętych do płuc w czasie wdechu. Realizują tę funkcję za pomocą cytochromu P450 wykrytego w licznych zgrupowaniach gładkiego retikulum endoplazmatycznego wewnątrz komórek. Inne organella występujące licznie w komórkach Clary to siateczka szorstka oraz mitochondria.

Komórki Clary zostały po raz pierwszy opisane przez Maxa Clarę w roku 1937.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]