Kombinacja afiniczna
Spis treści |
Kombinacja afiniczna – w matematyce pojęcie będące szczególnym przypadkiem kombinacji liniowej w przestrzeniach liniowych mające przede wszystkim zastosowania w przestrzeniach afinicznych, a więc i euklidesowych; z tego względu istotne w geometrii euklidesowej.
Definicja [edytuj]
Niech
będzie przestrzenią liniową nad ciałem
. Kombinacja afiniczna wektorów
o współczynnikach
to wektor
,
nazywany kombinacją liniową wektorów
, którego suma współczynników wynosi
, czyli
.
Uwagi [edytuj]
W szczególności przestrzeń liniowa
może być stowarzyszona z dowolną przestrzenią afiniczną
(w tym także z samą przestrzenią
jako przestrzenią afiniczną stowarzyszoną samą ze sobą). Nomenklatura stosowana wraz z tym pojęciem nie odbiega od opisanej w artykule opisującym kombinacje liniowe.
Kombinacja afiniczna punktów stałych przekształcenia afinicznego również jest punktem stałym, tak więc punkty stałe stanowią podprzestrzeń afiniczną (w przestrzeni trójwymiarowej: prostą lub płaszczyznę, a w przypadkach trywialnych punkt lub całą przestrzeń).
Przykłady [edytuj]
- Płaszczyzna

Wektor
jest kombinacją afiniczną
wektorów
oraz
ze współczynnikami
, gdyż
.
Ten sam wektor
jest kombinacją afiniczną
z dowolnymi współczynnikami sumującymi się do jedności, np. powyższymi lub
.
- Przestrzeń

Wektor
może być przedstawiony jako kombinacja afiniczna (jest to zarazem kombinacja wypukła)
wektorów
o współczynnikach
, ponieważ
.
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Jean Gallier: Geometric Methods and Applications. Berlin, Nowy Jork: Springer-Verlag, 2001. ISBN 978-0-387-95044-0. (zob. rozdział 2)
,
.

.

.